Blog

Even voorstellen

2015/02/07 15:58:22

Even voorstellen

Hi iedereen, ik ben Maaike Cremers.

Ik ben 20 jaar en zit in het 2de jaar van de opleiding dierverzorging op Clusius Alkmaar.

Ik ben via en andere stagiaire op deze stageplek gekomen, ze had het aangeraden omdat ze het heel leerzaam vond.

Ze had me al uitgelegd hoe het in elkaar zit en het klonk mij wel mooi.

Ik loop 6 weken stage.

Ik als roker mag niet roken, maar daar heb je hier helemaal geen last van.

Ik let de hele tijd op de hondjes en de mooie omgeving, de wandeling is in een oogwenk voorbij.

Ook leer ik, inderdaad, heel vele over het gedrag van de dieren, wat mij juist zo aantrekt aan deze opleiding.

Ik heb zelf geen honden of andere dieren, dat mag niet waar ik woon.

Later wil ik wel graag een hondje, als ik daar de tijd voor heb.

Als ik dan een hondje heb, kan ik wat ik hier leer goed gebruiken.

Groetjes Maaike

0 reacties

Engelien stagiaire

2015/01/27 18:45:46

Hoi allemaal,

Mijn naam is Engelien. Binnenkort zouden jullie mij kunnen tegenkomen bij het ophalen of thuisbrengen van de honden: ik kom namelijk stagelopen bij de uitlaatservice!

Ik ben zeventien jaar oud en volg de opleiding dierverzorging (niveau 4) aan het Clusius College in Alkmaar. Ik zit in het tweede leerjaar. Ik heb voor deze opleiding gekozen omdat ik gek ben op dieren, in het speciaal honden en katten. Het lijkt me superleuk om later iets met dieren te doen. Volgend jaar wil ik graag doorstromen naar de opleiding paraveterinair. Op deze opleiding hoop ik nog meer te leren over de gezondheid en anatomie van dieren, wat ik heel interessant vind.

Wij hebben thuis twee honden: een golden retriever van drie, haar naam is Yna, en een teckel van tien maanden, Odie. Daarnaast hebben we nog drie katten, Gijs, Lily en Cocolita, en een hamster, Anna.

Het lijkt me erg leuk om bij de uitlaatservice stage te lopen, omdat ik echt veel met honden en hun gedrag te maken ga krijgen. Het lijkt me heel leuk om daar meer over te leren en te zien hoe honden zich gedragen in de roedel, hoe de honden bijvoorbeeld communiceren.

Ik hoop jullie allemaal te ontmoeten tijdens mijn stage!

Groetjes van Engelien

0 reacties

Femke

2014/08/23 22:15:57

Hallo, Beste Baasjes

Mijn naam is Femke en ik woon in Wognum.
Ik ben 19 en volg de opleiding dierverzorging management ik zit nu in mijn laatste jaar.

De aankomende 10 weken kunt u mij ineens in uw huis aantreffen. Geen zorgen ik ben geen inbreker, ik kom alleen uw hond ophalen. Natuurlijk zal ik hem samen met John ook weer netjes terug brengen.

Ik zal uw hond tijdens de wandelingen goed observeren om meer te weten te komen over het gedrag van uw hond.
Ook zullen ze regelmatig wat liefde van mij krijgen.
Heeft u nog vragen mag u altijd een mailtje sturen.

Femke




0 reacties

Stagiaire Marjolein

2014/06/10 17:04:16

Lieve baasjes

Mijn naam is Marjolein Kaandorp, ik ben 17 jaar oud en ik zit in het tweede jaar van de opleiding dierenverzorging niveau 4 op het Groenhorst college in Barneveld.

Sinds 26 mei jl. loop ik stage bij John en heb ik al leuke en leerzame momenten met de honden gehad. Gedurende mijn stage hoop ik veel van John en het gedrag van de honden te leren, zo heeft iedere hond zijn eigen aanpakwijze en karakter.

Jammer genoeg heb ik geen eigen hond, wel heb ik een kat waar ik erg gek op ben. Wel haal ik af en toe Max, de hond van een bekende op, om lekker mee te gaan lopen.

De komende weken hoop ik u ontmoeten, als u thuis bent, bij het ophalen of terugbrengen van uw hond!

Groetjes Marjolein

0 reacties

Stagiaire Tamara

2014/04/21 14:22:14

Beste hondenvrienden,

Graag wil ik mijzelf even aan u voorstellen; mijn naam is Tamara, ik ben 20 jaar oud en doe een niveau 4 opleiding op het Clusius College Alkmaar. Sinds 14 april loop ik bij John stage, en tot nu toe bevalt me dat nog uitstekend en elke dag zie ik nieuwe leuke en leerzame dingen!

Tot nu toe heb ik ook al redelijk wat honden ontmoet en elke hond vind ik een uniek karakter hebben en zij verdienen allemaal hun eigen aanpakwijze. John laat mij dit erg goed zien en ik verwacht daar dan ook veel van te leren over de verschillende karaktereigenschappen die honden kunnen hebben. Ook qua gedrag hoop ik veel te zien en te leren terwijl wij met de honden lopen.

Ik heb zelf ook een hond, zijn naam is Hero en hij is 3 jaar oud. Hij komt uit Portugal en is een rasloze hond, maar hij lijkt het meeste weg te hebben van een Aïdi. Ik ben gek op hem en hij is echt het zonnetje in mijn leven.

Ik ben super blij en dankbaar voor deze stage en de kansen die ik krijg! Ik hoop ook u als baasjes te kunnen ontmoeten als wij uw hond komen ophalen of terug brengen, zodat ook u weet aan wie u uw lievelingen toevertrouwt!

0 reacties

John en Paco

2014/04/21 14:20:38

Dit is een gedicht die ik kreeg, van Sonja die ik regelmatig tegen kom met de roedel.
Er is een vriendschap onstaan tussen Sonja en mij, Sonja heeft Adinda een ruigharige jachthond, die altijd eerst wat terughoudend, maar dan toch de roedel wel erg leuk vindt.


Voor John,

Paco,

Dearly good beloving dog of all of us,

There you go..

Zelden zag ik een man zo onthond

omringd door alles wat blaft en rent en speelt en jankt Zag ik zelden een man zo onthond

Paco, je mooie hondenziel zwerft ergens op weg naar de eeuwige jachtvelden maar hier op aarde worden er vele tranen voor je gelaten..

het verdriet van een geliefde vriend die ons verlaat is zo verschrikkelijk aanwezig

Zelden zag ik een man zo onthond.

Met al mijn medeleven,

lieve groet,

Sonja en Adinda

1 reacties

Janneke stagiaire

2014/02/20 15:29:06

Hallo allemaal,

Even voorstellen...

Mijn naam is Janneke Blaauboer, ik ben 17 jaar en ik woon bij mijn moeder in Barsingerhorn, en soms ben ik ook te vinden bij mijn vader in Slootdorp.

Ik volg op dit moment de opleiding Dierverzorging niveau 3 op het Clusius College in Alkmaar, en ik zit nu in het 2e leerjaar.

ik heb een broertje en twee zusjes, mijn broertje heet Nan en is 12 jaar oud, mijn jongste zusje heet Eva en is 10 jaar oud, en mijn oudste zusje is 14 jaar oud, en ik ben dus de oudste thuis.

Wij hebben redelijk wat huisdieren thuis, vooral bij mijn vader op de boerderij, bij mijn vader hebben wij een hond die Frida heet, zij is een Drentse Patrijshond van bijna 13 jaar oud, en er lopen ook een kater en een poes rond, de kater heet Sushi en de poes heet Lola, dit zijn broer en zus van elkaar, en zijn beide heel erg lui en dol op aandacht, wij hebben ook nog 2 geiten, Jan en Jans, 3 konijnen, Snuffie, Vrouwtje en Puk, er loopt ook een haan rond, met 4 kippen die hem altijd volgen en mijn broertje en ik hebben beide een aquarium gevult met vissen, slakken en garnalen, en natuurlijk ook met water.

Bij mijn moeder hebben wij een konijn die Jeffrey heet en hebben we ook nog twee hamsters, Stan en Steve.

Ik vind het erg leuk om met dieren te werken, vooral met honden, katten, knaagdieren, ezels en geiten.

Ik wil later eigenlijk fotograaf worden, maar ik ben wel van plan om deze opleiding af te maken, ik vind het een leuke opleiding en als ik klaar ben met deze opleiding heb ik in ieder geval een diploma, en dat is altijd wel handig voor later.

Ik heb al op verschillende soorten bedrijven die wat met dieren te maken hebben stage gelopen, bij een dierenwinkel (1/2 jaar, 2 dagen per week), een knaagdierenopvang (1 week), een zorgboerderij (3 weken), een kinderboerderij (1/2 jaar, 2 dagen per week) en bij een trimsalon (1 week), en nu dus een blok van 6 weken (tot eind februari) bij Hus Apport Dirkshorn, ik heb zelf naast mijn eigen hond weinig ervaring met honden, en wil graag meer over honden leren, en ik denk dat ik hier bij de uitlaatservice een hele hoop kan leren over honden, zoals het gedrag en de rassen, tot nu toe heb ik het erg naar mijn zin bij John en de roedel, en leer ik ook een hoop, en ik ga vast nog veel meer leren.

Dus tot eind februari kom ik samen met John de hondjes ophalen en thuisbrengen.

groetjes,

Janneke Blaauboer

0 reacties

Paco

2013/11/19 19:25:32

Update Paco

Eindelijk na veel bellen kwam er een uitslag………..ze konden niets vinden, volgens de resultaten kern gezond.

Ik hoop dan maar dat de prednison zijn werk heeft gedaan.

Op dit moment eet en drink hij weer normaal en is hij weer tierig.

Op naar de 20 jaar ….. toch.

Ik bedank iedereen die heeft meegeleefd met mij en Paco, het was een grote steun.

John en Paco

0 reacties

Reacties op ziekte Paco

2013/10/17 16:22:55

Wat een fijn bericht!

Sterkte met je vriend...

Christa

Fijn dat Paco tekenen van herstel toont en wij hopen dat het een duurzaam herstel is.

Prednison is een paardenmiddel en kan net dat zetje geven wat hij nodig heeft. Kan ook van tijdelijke aard zijn, dus wij hopen maar voor jou en Paco dat er niets achter zit. Blijft nog een paar weken spannend. Sterkte!

Carine en Peter Schraverus en een poot van Timon

Hey John

Wat fijn dat Paco weer begint te eten. Het lijkt de goede kant uit te gaan. Wat ben ik blij voor jullie. Natuurlijk kan je hem nog lang niet missen, dieren horen bij ons, zijn onze grootste maatjes.

We gaan ervoor dat Paco weer snel zijn bak helemaal met smaak leeg gaat halen. Schrokken en schransen en bedelen om meer is nu toegestaan.

Jolanda van Duin

Hallo John

Wat fijn dat het weer een beetje goed gaat met Paco, hoop ook met jou.

Hebben ze nog kunnen ontdekken wat het nu precies was?

Hopen dat het vanaf nu weer beter gaat en we binnenkort Paco weer voorin naast je kunnen

zien zitten, zoals het hoort

Gr.Pia en Riët

Hoi John,

Wat een indrukwekkend verhaal. En wat goed dat het nu weer beter gaat met Paco. Ik weet zeker dat jouw liefde voor Paco heeft geholpen om hem er weer bovenop te helpen.

Groetjes en tot snel

Carrie en Sammy

Hoi John,

Goed om te lezen dat Paco weer iets eet en een beetje opknapt. Hopelijk gaat hij nu elke dag iets meer vooruit. Wel spannend om de resultaten van het onderzoek nog af te moeten wachten.

We kunnen ons voorstellen dat het zware en emotionele dagen voor je zijn geweest. Paco kan echter niemand beter als baas hebben dan jou, want we weten hoe begaan je met de honden bent als er iets met ze is.

Sterkte met alles en hopelijk kunnen jullie nu een beetjes uitrusten.

Hou je ons op de hoogte via de site?

Groetjes,

Joke

Hoi John,

Ik heb je verslag over Paco gelezen. Wat erg wat hij al heeft moeten doorstaan, en eigenlijk nog niet weten wat er met hem aan de hand is. Maar ben blij dat hij weer wat is gaan eten. Hopelijk komt er nu wel wat uit het bloed onderzoek. Ik begrijp heel goed wat je nu doormaakt. Soms dacht ik bij Cindy ook ,kon je maar praten, maar helaas kunnen ze dat niet. Je moet alles in zo’n geval maar gissen. Dat maakt het altijd zo moeilijk. Ik vond dat altijd erg frustrerend, daarom ben ik erg benieuwd wat het nu is. Ik wens je heel veel sterkte , en hoop dat het goed komt. Gr Thea, en een knuffel voor Paco.

Hoi john

Erg vervelend van paco en uiteraard ook voor jouw hopelijk gaat het nu weer de goeie kant op we leven mee een dikke knuffel van Bikkel en Canjer
Peter

Hallo John.

We hebben net je update over Paco gelezen en zijn beiden enorm opgelucht te lezen dat het weer wat beter gaat.

Hopelijk zijn de bloeduitslagen ook allemaal goed maar daar vertrouwen we op. Fijn dat je ons via je blog op de hoogte houdt. Geef Paco een dikke knuffel van ons en neem er zelf ook een voor alle doorstane emoties.

Groetjes Annette en Bettie

Goed om te lezen John dat hij hier zo goed op reageerde. Ik weet dat onze (vorige) hond ook een aantal keer een prik heeft gehad en dat deed met recht wonderen. Nu maar hopen dat er iets uit het onderzoek komt waardoor hij echt weer de oude kan worden.

Honden zijn net als je kinderen je kan het10 x beter zelf hebben.

Sterkte

Jan en Wilma

Dank voor de update, ik heb er echt zo veel aan gedacht. Fijn dat het voor het moment beter gaat, hopelijk wijst het bloedonderzoek iets uit.
Hansje Kalff

Dag John,

Hopelijk gaat het nu alleen maar beter met Paco. Wat heb je het mooi beschreven, ik hield het niet droog. Wat is een huisdier toch ontzettend belangrijk! Wat ga je veel houden van je dier. Ik hoop dat Paco nog heel lang leider is en bij jullie mag blijven.

Groetjes Ellen Hegeman (ook een sentimenteel baasje, dan van Grace)

0 reacties

Update Paco

2013/10/12 11:18:08

Geachte Baasjes

Even de beloofde update over Paco.

Twee weken terug begon Paco veel te drinken en te plassen.

Dit gebeurde zo erg dat hij het niet goed kon ophouden.

Nou geeft Paco het netjes aan zodat hij niet in huis plaste, maar het hield wel in dat ik vroeg in de ochtend, zo’n 3 a 4 uur, eruit moest om Paco even te laten plassen.

Natuurlijk zijn we naar de dierenarts geweest, maar na heel veel onderzoeken waren we niet veel wijzer dan dat Paco een te hoog Calcium gehalte had, wat duidt op een ontsteking.

Paco heeft 1 uur op zijn rug gelegen, in een speciale kussen, waar zijn buik werd geschoren en een echo kreeg rond zijn prostaat, met de nodige koude gel.

Omdat er niets gevonden werd moest hij tweemaal een biopsie ondergaan in zijn prostaat, mannen onder ons, dit is geen pretje.

Daarna nog tweemaal bloed afgenomen.

Dit alles heeft Paco ondergaan zonder een blaf of kreun, liggend in mijn armen lag hij met ogen dicht alles te ondergaan, de kanjer.

Paco kreeg uiteindelijk een antibioticakuur mee, maar dat deed helemaal niets.

Erger nog, hij wou niet meer eten en is op dit moment 4 Kg afgevallen.

De dierenarts in Schagen heeft ons toen doorgestuurd naar een Kliniek in Amsterdam.

Daar heeft hij weer hetzelfde ondergaan, scheren, koude gel , een echo, met als extra twee biopsies van zijn milt en twee röntgenfoto’s.

Dit alles weer in mijn armen en zonder kreuntje en ogen dicht.

Daar kreeg Paco uiteindelijk een prednisoninjectie en pillen mee, dit gebeurde om 16.00h, het resultaat was dat 18.00h Paco spontaan begon te eten.

Je begrijpt dat dit een opluchting was, ook al was het maar een paar hapjes, het was het bedrag dat ik moest betalen meer dan waard.

Iedereen die mij een beetje kent, weet hoe emotioneel ik ben als het om leed bij een dier en speciaal een hond gaat.

Terwijl er bij de dierenartsbezoeken soms de emotie bij mij hoog opspeelde, moest ik er wel voor Paco zijn, en de rust voor hem bewaren.

Maar neem maar aan, ik heb wat tranen gelaten.

Paco is 9 jaar en volgens mensenjaren zit Paco in de buurt van de 60 dus nog niet zo oud.

Ik weet dat het bij 12 jaar of misschien 13 jaar wel eens op zal zijn, maar nu kan ik hem nog niet missen.

Hij is te belangrijk voor mij en de roedel.

Maar op dit moment eet hij, zoals wij het noemen en tandenpoetsstok, smakelijk op.

Zijn blik is weer actief en hij begint weer Paco te worden.
Nu is het nog afwachten op de uitslag van het bloedonderzoek.

Dan wil ik hierbij jullie bedanken voor het meeleven dat ik heb gekregen.

Alle baasjes hebben gemaild, gewhatsappt, gesmst of vroegen naar hem als ik jullie hond ophaalde.

Dat heeft veel gedaan, het was een grote steun voor mij.

Hartstikke bedankt.

John

0 reacties

Elisa

2013/03/09 14:04:17

Lieve baasjes,

mijn naam is Elisa Nieuman en ik ben 17 jaar oud. Sinds maandag 11 februari 2013 loop ik stage bij John, op maandag en dinsdag.

Ik doe de opleiding ‘Dierverzorging’, in Alkmaar op het Clusius College. Met dieren werken, ze verzorgen en begrijpen vind ik heel leuk en wil hier later ook mijn beroep van maken. Wat ik precies wil worden weet ik echter nog niet.

Mijn stage bij John lijkt me erg leuk, want van alle dieren ben ik toch wel het gekst op honden. Ik hoop natuurlijk veel te leren, maar dat komt wel goed denk ik! Ik kijk er in ieder geval erg naar uit!

Nu weet u een beetje wie ik ben en wanneer u mij eventueel kunt verwachten, dus schrik niet als ik opeens op de stoep sta in plaats van John.

Groetjes Elisa

0 reacties

Lisa

2013/03/09 13:41:13

Even Kennis Maken….

Hallo ik ben Lisa Schouten.

Ik woon in Schagen en ben 20 jaar oud.

Ik zit op het Clusius College in Alkmaar.

En ik doe de opleiding Dierverzorging niveau 2 en zit in het 2de jaar van mijn studie.

Van 20 Februari tot 7 April moesten we opzoek gaan naar een blokstage.

Een blokstage is een stage van 6 weken.

Ik was op zoek naar een stageplek en ik hou heel erg van honden, toen vond ik de hondenuitlaatservice "apport" in Dirkshorn.

Dat leek me super leuk dus nam ik contact op met John.

John vond het leuk en ik mocht bij hem stage lopen.

John is een enthousiaste aardige man!

Ik heb nu 8 daagjes mee gelopen en dat was erg leuk, een hele leuke lieve groep honden met allemaal een eigen karakter.

Dus als u een donkere jonge dame in u huis ziet niet schrikken, ik pik alleen even u hond mee om een lekkere wandeling te maken met John en de andere honden!

Groetjes Lisa

0 reacties

Daphne

2013/02/27 21:18:19

Blog: Einde stage

Hallo iedereen,
Mijn stage bij John en Paco is alweer voorbij, al bijna een week lang!
Het was zo leuk om al jullie honden te mogen halen en met ze te lopen!
Elke dag genoot ik weer van de honden die mee gingen en ik zag hoeveel plezier ze met elkaar hadden.
Helaas moet ik dus stoppen met stage om verder te gaan op school, werken aan mijn toekomst droom; een trimsalon die ook gespecialiseerd is in langharige konijnen, waar ik in kleine beetjes al mee bezig ben!
Misschien zie ik jullie honden ook wel in de toekomst bij mijn trimsalon!
Je weet maar nooit!
Maar tot die tijd mocht ik van dit mooie moment genieten!
Kleine Mila, die af en toe op mijn schoot zat in de bus, die lieverd!
Luna W, altijd graag bij de kleine hondjes in de bus en dan tussen de stoelen door naar buiten kijkend!
Paco natuurlijk! Lekker liggend op mijn schoot en soms een lebber.
Jacko, de kleine jack Russel die je eigenlijk maar een klein opstapje hoefde te geven en dan al zowat in de bus vloog haha!
Dan hebben we Luna & Wolf de twee mooie herders! Hoe ik heb gezien dat Luna zich meer in de groep betrok door Wolf was zo tof om te zien. Hoewel Luna vaak achter de groep aan liep nam Wolf haar mee de groep in!
Jip die lieve labrador, die aan het eind mee ging lopen met Tamara in plaats van met ons!
Altijd spelen met Kesjah mijn eigen hondje, wat een speelplezier hadden die twee.
En dan onze andere labradors, Jutter, Mickey & Bink.
Allemaal van die leuke honden! Mickey die altijd dol enthousiast was in huis waarmee je wel moest uitkijken anders springt hij zowat tegen je hoofd haha!
Jutter die je altijd moest helpen de bus in te tillen hoewel die groot genoeg is om het bijna zelf te doen & dol op spelen met Max.
Max ook een herder! Af en toe een beetje druk en toch genieten van de wandeling!
Van al deze dingen die ik al geschreven heb geniet je toch al van?!
Kleine Cookie de mopperkont als je hem ophaalt, altijd braaf mee aan de lijn, beetje achter je aan gestrompeld en dan komt Boy hem even achterna om het een mee te nemen.
Alsof Boy zegt “Hee cookie kom lekker mee rennen in de groep”
Samen vriendjes met Chico natuurlijk, zijn oortjes flapperen als hij rent, zo vrolijk.
Dan hebben we nog kleine Noussie, die zal ik ook niet vergeten.
Altijd likken in de bus aan de oor van John, dat ziet er gewoon schattig uit!
Natuurlijk hebben we ook nog Sep & Keith en Grace & Jara & Ollie & Rider en bijna vergeten, Senna & Puk. Ik hoop dat ik ze nu toch wel allemaal heb in mijn blog!
Sep die zo hard kan rennen en eigenlijk geen geduld heeft voor zijn eten als hij thuis komt en toch braaf wacht.
Keith, die herken je als meneer “knor” daar moet ik altijd om lachen.
Grace een hele brave en rustige hond, blijft trouw bij de groep.
Jara die van water houdt en i.p.v. wit is ze zwart als ze terug komt!
En dan Ollie, ik snap wel waarom hij die naam heeft, wat een mallerd! Maar een knuffelbeertje!
Rider de enige hond zonder staart, soms wat druk, maar de honden vinden het fantastisch om met hem te spelen.
Senna en Puk, die moeten we altijd aan de overkant halen bij John, lekker dichtbij.
De twee jack russels, altijd druk, je verwacht dat ze als eerste moe zijn maar aan het eind zit er nog steeds energie in!
Maar allemaal, stuk voor stuk hebben jullie geweldige honden.
Ik zal ze missen en ik hoop dat jullie ze nog een dikke knuffel voor mij willen geven!
Zorg goed voor jullie honden en laat ze lekker meelopen in de roedel van John!
Gewoon de leukste en de rustigste roedel, hoe groot de groep ook is!
Bedankt voor alles!

Groetjes aan de baasjes & knuffels voor alle honden.

Daphne

2 reacties

Strand, zee en stage

2013/02/16 19:44:05

Strand, zee en stage

Na een tijd in de duinen gelopen te hebben zijn we een paar keer op het strand geweest.

Het verschil tussen duin/bos en strand is, in het duin/bos is het veel meer snuffelen dan rennen, maar op het strand is het alleen maar rennen.

Jullie moeten dan ook wel merken aan de grote vermoeidheid en de kub zand op de bank,

Dat het weer “pen uit” was ( pen uit = groot feest (marinetaal…) ).

Vanaf de duinen bij het strand heel hard rennen het water in.

Jara en Duvel blijven echt even staan in het water, om even af te koelen.

“ He Jara, vind jij het ook zo lekker in dat zeewater? “ “jaahaa, jij ook he Duvel?”

“ Ik kan haast niet wachten op de sneeuw, Jara” “Nou ik vind het wel lekker, maar niet te koud hoor Duvel “

Er is niets mooiers als een groep honden met elkaar te zien rennen op het strand.

Er zijn er altijd die de leiding nemen. Duvel, Beer en Mila zijn toch wel de honden die andere honden uitnodigen om mee te rennen.

Dat gaat dan ook met een snelheid, dat als zij het op het strand doen, een fascinerend gezicht is, maar in het bos zit ik soms met kont en ogen dicht, te hopen dat ze goed uitkijken en niet een tak of boom meenemen.

Wonder boven wonder, het gaat tot nu toe goed.

Het water van de zee blijft de honden trekken, al rennend even door de branding heen.

Het water spat zo erg dat de honden verdwijnen in een regenbui van zeewater.

Meeuwen opjagen is ook een favoriete bezigheid van onze jongens en meiden.

Het lijkt wel of de meeuwen er een spelletje van maken, want ze landen een stukje verder al weer neer, dus de honden er weer op af.

Op een dag waren er een paar honden aan de duinkant aan het lopen en bleven daar erg lang snuffelen, ik ging kijken, lag daar een bruinvis, de honden vonden het prachtig interessant, ik wat minder.

Maar ja, dat gebeurt nou eenmaal.

Vaak gaan we naar het parkeerterrein Hargen, daar kan ik ze gecontroleerd laten uitstappen.

Dan kunnen de honden gelijk uit hun dak, als een kleuterklas die uit gaat.

Daar vanuit lopen we de duinen in en komen we uit op een zandduin, waar de honden uit hun bol gaan, soms lopen ze ver weg om dan weer als een bliksem naast je te staan.

Berg op, berg af, achter een bal aan of gewoon achter elkaar aan.

Eigenlijk zijn ze dan al behoorlijk afgemat.

We lopen dwars over, het bos in en als een knip van je vingers verandert die wilde massa in een rustig snuffelend groepje

(b)engeltjes, die in volkomen stilte zijn weg vervolgd.

De grote honden rennen wat door de bossen, de kleintjes achter mij aan, soms even uitwaaieren, maar toch wel in mijn buurt.

En toen kwam de sneeuw, wat een pret, wat nou zo leuk is aan sneeuw weet ik niet, maar de honden vinden het prachtig.

Rollen in de sneeuw, happen naar sneeuwballen die ik gooi naar de honden, en uit je bol gaan in diep sneeuw.

De honden gaan echt heen en weer rennen door opgewaaid hoog sneeuw.

Je ziet ook aan de foto’s dat we vaak gezegend waren met mooi weer.

Al zag Chico het soms niet meer zo zitten met al die sneeuw op zijn kop (zie Foto ).

De laatste negen weken heb ik hulp gehad van Daphne, een stagiaire die een MBO opleiding volgt op het Clusius College te Alkmaar.

Zoals Daphne op Paco reageerde en Paco op Daphne wist ik al gauw dat dit wel goed zat.

Daphne heeft zich heel goed ingezet en is bij alle aspecten aanwezig geweest, dus ook bij het lesgeven op scholen.

Ze was er altijd, zelfs toen Daphne een beetje ziek was en naar de dokter moest belde ze snel op of ze toch maar mee mocht.

Ze kwam met de fiets uit Noord-Scharwoude, haar hondje Keshja voorop in een mandje, in weer en wind en altijd op tijd.

Ze was ook niet te beroerd om bij de wekelijkse schoonmaak beurt van de auto, zich goed in te zetten en de auto spik en span af te leveren.

Daphne deed het stofzuigen en ik het poetsen van het dashboard.

Het stofzuigen werd met een zodanige gedrevenheid gedaan dat er echt geen haartje meer te zien was.

De handdoekjes in het kleine hondjes gedeelte lagen echt als een puzzel zo perfect.

De hondjes waren ook gek op haar, ze had voor elke hond wel een knuffel of een aai, maar wist ook streng op te treden als er iets werd gedaan wat niet mocht.

Ze had de rust die nodig is in een roedel en de gedrevenheid om te presteren.

Ik denk dat de baasjes die haar hebben ontmoet, dit kunnen bevestigen.

Daphne kon mijn plagerige grapjes waarderen en plaagde ook gewoon terug.

Ik heb mij niet een keer aan je te hoeven ergeren, je deed wat ik van je verwachtte en ik hoefde je niet een keer te corrigeren.

Ze is dan ook vertrokken met een mooie cijferlijst.

Daphne hartelijk bedankt voor deze leuke weken, kom nog eens langs.

Ondertussen heeft Auquore, een stichting die alle stageplekken beheert, mij als officieel leerbedrijf aangemerkt.

En ……….

De één is weg of ze staan alweer te trappelen om mee te gaan.

Een nieuwe stagiaire heeft zich gemeld, deze keer is het Lisa Nieuman die dezelfde opleiding doet als Daphne, Daphne is nu 3de jaars, is dus volgend jaar klaar, Lisa begint net en zit in het 1ste jaar.

Lisa loopt alleen ma en di mee, maar wel tot aan de zomer vakantie.

Welkom Lisa.

Dan belde er nog een stagiaire, die mee wou, zij heet ook Lisa, hoe krijg je het voor elkaar.

Lisa Schouten is makkelijk te herkennen aan haar mooie lange zwarte vlechten.

Lisa is 2de jaars en is, als ze slaagt, van de zomer al klaar.

Lisa gaat net als Daphne de hele week mee voor de tijd van 5 a 6 weken.

Als ik nu nog een stagiaire als chauffeur krijg hoef ik helemaal niet meer mee.

Beide Lisa’s doen dierenverzorging, dus jullie viervoetige kindertjes zijn in goede handen.

Ook van harte welkom Lisa.

Na een weekje vakantie, kunnen we nog maar twee weken in de duinen lopen en gaan we weer een maand op het strand lopen.

Dus als je al ideeën had om een zandhandeltje te beginnen is de maand maart ideaal…….

Dit was het weer tot de volgende keer maar weer.

2 reacties

Stagiare Lisa

2013/02/11 13:22:42

Lieve baasjes,

mijn naam is Elisa Nieuman en ik ben 17 jaar oud. Sinds maandag 11 februari 2013 loop ik stage bij John, op maandag en dinsdag.

Ik doe de opleiding ‘Dierverzorging’, in Alkmaar op het Clusius College. Met dieren werken, ze verzorgen en begrijpen vind ik heel leuk en wil hier later ook mijn beroep van maken. Wat ik precies wil worden weet ik echter nog niet.

Mijn stage bij John lijkt me erg leuk, want van alle dieren ben ik toch wel het gekst op honden. Ik hoop natuurlijk veel te leren, maar dat komt wel goed denk ik! Ik kijk er in ieder geval erg naar uit!

Nu weet u een beetje wie ik ben en wanneer u mij eventueel kunt verwachten, dus schrik niet als ik opeens op de stoep sta in plaats van John.

Groetjes Elisa

0 reacties

Stagiaire Daphne

2012/12/16 22:37:11


Op stage bij John en zijn trouwe viervoeter Paco, bij hondenuitlaatservice Apport.
's Morgens gaan we eerst de honden ophalen.
John heeft een dag van tevoren al opgeschreven in zijn boekje wie we moeten ophalen en weet de route ondertussen uit zijn hoofd!
We hebben kleine honden en grote honden in allerlei soorten en maten!
Paco, de herder van John zit meestal voorin naast mij.
Dan achterin zit er in plaats van stoelen, een bench en een plank bekleed met stof.
In de bench onder de plank gaan meestal de honden die wat zachter moeten worden aangepakt.
En op de plank waar ook handdoeken liggen, gaan de kleine hondjes.
De handdoeken zorgen ervoor dat ze een beetje droge pootjes houden na de wandeling.
De grote honden zitten in de achterbak!.
Deze is verdeeld in verschillende hokjes, beneden 2 en boven 1.
Dit is boven en onder ook weer gescheiden door een plank.
Hiermee vervoeren wij alle hondjes.
Zoals Boy, Chico, Cookie, Jacko, Kesjah, Paco, Boris, 2x Luna, Jip, Jutter, Micky, Bink, Mila,Max,Rider.
Nou, een heleboel hondjes dus!
Elke dag lopen we wel met een stuk of 10/11 honden, een enkele keer meer en die dieren vinden het helemaal geweldig!
1 voor 1 worden ze opgehaald bij de mensen thuis, wij tekenen de lijst af voor de loop keren en na afloop van het lopen brengen we ze weer thuis, bij enkele honden geven we ook nog voer als dat gevraagd is door de baas zelf!
Wanneer we alle honden hebben opgehaald, rijden we met de bus naar Schoorl!
Daar gaan we of naar de duinen of naar het strand, dat hangt een beetje van het weer af!
Twee uur lang lopen wij dan met alle honden die we die dag mee hebben!
Cookie en Boy lopen altijd samen aan een touw, we willen natuurlijk wel alle hondjes bij ons houden! En dat lukt zeker met dit touw!
Boy loopt altijd netjes bij de groep en daarom loopt Cookie dan ook goed mee.
Het leuke aan mijn stage is dat zelfs mijn eigen hond Kesjah, mijn Finse lappenhondje, mee mag!
Lekker rennen en spelen samen met Jip de Labrador!
Soms even wat afwisseling met Boris de Chow Chow.
Op het strand gaan de honden veel lopen bij de zee of lekker door het water heen.
En in de duinen rennen en springen ze over de takken heen, onderdoor en langs de bomen heen.
Bergje af bergje op, de honden zijn na 2 uur lopen echt wel uitgeput!
Paco is na John zelf de leider van de roedel voor de honden. Zodat alle honden wel zo goed mogelijk met elkaar om gaan! En het gaat zoals het hoort.
Max is onze druktemaker in het team, evengoed een lieverd, maar soms moet hij even zijn rust vinden.
Jutter onze andere Labrador wil ook altijd spelen, rennen of door het water heen!
Leuk om te zien.
Chico, ons kleine witje hondje! Meestal niet zo opvallend behalve als hij weer even helemaal opleeft en rent door de hele roedel heen! Geweldig om te zien hoe die hondjes zo genieten van de buitenlucht.
Luna onze grote herdershond, maar toch loopt ze altijd achteraan.
Soms probeert ze wel te spelen en daarna toch maar weer veilig op de achtergrond.
Dan hebben we nog een Luna in onze roedel, onderdanig, maar toch een hele vrolijke hond.
Zit heel graag verstopt in de bosjes en houdt van stokken.
Dan hebben we nog Micky, Bink en Mila. Honden die niet zo opvallen in de roedel.
Maar gewoon meelopen en genieten van de wandeling!
En zo hebben we natuurlijk meer hondjes, stuk voor stuk genieten ze van de wandeling!
Die staarten kwispelen, gek doen, spelen of gewoon lekker meelopen.
Na een uur wandelen hebben we nog “picknick” dit is niet om te gaan picknicken maar hierbij komen alle honden bij elkaar en een voor een van groot naar klein, krijgen ze allemaal een koekje!
En daarna lopen we weer verder.
Tot we uiteindelijk twee uur hebben gewandeld en weer terug bij de bus uitkomen.
Als de honden in de plassen hebben gedronken geven we geen water bij de bus.
Anders hebben we water in de bus staan die we in bakken kunnen doen waar de honden uit kunnen drinken na de wandeling.
Dan plaatsen we ze weer terug in de bus en zorgen we ervoor dat alle honden weer veilig thuis komen en eventueel eten krijgen bij hun huis.
Na de wandeling zijn ze altijd heel moe en liggen ze in de bus al te slapen!
Hoe enthousiast ze ook zijn als we weggaan, ze zijn altijd even enthousiast als we weer terug komen!
En gaan daarna allemaal lekker slapen in hun mandje en zijn weer voldaan van een mooie wandeling!


2 reacties

10112012 Trijntje

2012/11/10 20:01:28

10112012 Trijntje

De dag begon, zoals altijd, uitgelaten de auto uit en in een keer alle energie eruit rennen en blaffen. Nog geen 200 meter gelopen en een boemer hondje werd belaagd door de roedel ( begroet door de roedel ), de dame die het hondje aan de riem had, stond stokstijf van angst.

Op zoveel honden had ze niet gerekend, ik was snel ter plekke en nodigde de vrouw, die een Duitse bleek te zijn, uit om mee te lopen. Ik nam de hond Merlin, ja, van de tovenaar, over van haar en liepen misschien 50 meter, toen ik aan de hond al zag dat hij het leuk vond.

Dus los gelaten en Merlin begon direct te spelen met de andere honden, wat weer een glimlach van oor tot oor veroorzaakte bij deze Duitse dame. Ik vond het heel moedig van deze vrouw, om zo maar een man te vertrouwen, die ze nog nooit had gezien, en die wel even laat zien hoe het moet. Natuurlijk is mijn beweegreden om haar meer vertrouwen te geven in haar hond.

Dat het zo vlug ging met Merlin was geen magie, maar gewoon de hond lezen.

De Duitse dame liep een stuk mee, totdat wij bij het witte kerkje in Groet rechtsaf de hoogte in liepen. De honden wachten altijd bij een kruispunt en als ik aangeef dat we rechts gaan, rennen ze weer door. Opeens een gil, van wat ik kon horen, een kind in nood, ja hoor, rechts van de weg in een iets lager gedeelte stond een jongetje dat tussen twee bomen stond te gillen om zijn moeder. De moeder iets bezorgd, maar zeker niet bang van zoveel honden, nam het kind bij de hand en werd tussen moeder en oma in geparkeerd en liep zo “veilig”. Er werden vragen gesteld door een wat ouder broertje die het liefst alle honden mee wou nemen.

Vragen zoals wie is het oudst, wie kan het snelst lopen,wie is de sterkste en wie is de jongste.

Ook opa, die mee liep, stelde heel wat vragen: gaat het altijd goed, hoe doe je dat, hoe word je een leider?     Toen de moeder een vraag stelde, herkende ik haar stem en keek haar aan, het bleek Trijntje Oosterhuis te wezen, de Duitse dame vond waarschijnlijk dat het te lang duurde en zei ons gedag, Trijntje en haar vader en moeder en twee kinderen liepen nog lang mee.

Ik had een lang gesprek met Huub ( opa ) Oosterhuis, maar toen Jutter en Max een beetje te “vriendelijk” met elkaar om gingen, vond Trijntje het genoeg. Ze zei mij gedag en ook de honden kregen een vriendelijk gedag. Ik heb net gedaan of ik ze niet herkende, zij lopen daar om niet herkend te worden, dus gunde ik ze hun privacy, voor mij was het een leuke ervaring.

Dan hebben jullie kunnen lezen over Harry, Yvon en Bowie ( Friese Stabij)

Dit stel kwam ik tegen in het bos, toen de honden Bowie wilden begroeten vond Bowie dat niet zo goed, uitvallen aan de lijn en bijtende bewegingen makend liet hij merken “ik ben bang” .

Harry en Yvon daarentegen, waren niet bang, eerder een beetje ontredderd, de vragende blik naar mij heeft mij doen besluiten het stel de volgende dag uit te nodigen voor een wandeling met de roedel. Terwijl ik de volgende dag al niet meer aan Harry, Yvon en Bowie had gedacht, stonden ze al vroeg op mij te wachten.

Zoals ik ze had verteld, nam ik Bowie die aan de lijn was, over en die liep eigenlijk gelijk wat rustiger. Bowie begon steeds meer zijn neus te gebruiken en maakte onderweg wat vriendjes. Toen ik Yvon vertelde dat Bowie binnen deze wandeling los mocht lopen had Yvon zoiets van ……jaaaa ja. Na een uur liep Bowie los en gedroeg zich voorbeeldig.

De glimlach op het gezicht van Yvon, was dan ook nog groter dan bij de Duitse dame.

Bij het afscheid konden ze hun geluk niet op, wat resulteerde in een leuk stukje in het gastenboek op de site.

Harry en Yvon, veel geluk met Bowie en laat nog eens wat van jullie horen.

Ik parkeer nu wat vaker op het parkeer terrein van Hargen.

Het voordeel daarvan, in plaats van het parkeerterrein van “de Bokkesprong”, is dat de honden gelijk een groot terrein hebben om even hun energie te uiten.

Als je vanuit daar de duinen inloopt, kom je een grote zand duinpan tegen waar de honden uitwaaieren en hard achterelkaar aan jagen. Dat is niet alleen leuk om te zien, maar ook goed voor de honden die later in het bos wat rustiger moeten wezen. De gekste capriolen halen ze uit; even te snel over het randje en al rollend van het duin, Chico die het zachte zand heerlijk vindt en zich er lekker in rolt, dat mag, alles beter dan poep, ( zie foto’s ).

Zelfs onze Jacko, die normaal dicht bij mij blijft, gaat uit zijn dak, geen hond blijft hier koud onder, er moet gerend worden. Soms laat ik een bal van het duin afrollen en kijk wie hem het eerst heeft en dan weer naar boven, ik wou dat ik zo makkelijk naar boven kon lopen. In tegenstelling van de Geestmerambacht, zijn de mensen in de Schoorlse duinen erg vriendelijk, ze zien dat het allemaal vriendelijke honden zijn en goed luisteren naar hun Pack Leader.

Er is zelfs een wat oudere dame die regelmatig op hetzelfde bankje zit als wij langskomen.

De eerste keer was ze erg nukkig en niet blij.

Tot een paar dagen later, ik liep langs haar, zorgend dat de honden haar niet lastig vielen.

Toen gebeurde het, ze sprak mij aan met de woorden ”meneer ( ze zei meneer tegen mij ) sorry van een paar dagen geleden, ik moet u zeggen dat u uw honden goed onder controle heeft en eigenlijk doen ze niets, uw roedel lijkt wel beleefd. Als ze niet te opdringerig zijn mogen ze mij best even ruiken.” Nou dat zijn complimenten waar ik zo trots op word als een pauw, maar is gelijk een compliment aan jullie baasjes, voor de goede opvoeding.

De duinen zijn fantastisch, zo heb ik al eekhoorntjes gezien en een hele grote uil, hier en daar vliegen er fazantachtige vogels van heel dichtbij weg, omdat er een niet wetende hond te dichtbij komt. Op dat moment gaat er een schok door de roedel, van wat is dat nou weer, een seconde later is het alweer rustig. Ja de duinen zijn een mooi stukje Holland.

Dit was het weer tot de volgende keer maar weer.

John

0 reacties

Cindy

2012/11/10 16:48:22

10112012

Er is heel wat gebeurd de laatste tijd leuke dingen, maar ook een triest geval.

30-10-2012 is de parmantige dame, liefste hond, die nog nooit iets van agressie heeft laten zien, een hond waar je niet op hoefde te letten omdat ze er altijd was, een hond die nooit liet zien dat zij pijn had. Is vredig gegaan, Thea, het baasje van Cindy, was zo moedig om deze beslissing voor haar te nemen, Thea mist haar ontzettend, maar weet dat zij de juiste beslissing heeft genomen. Ondanks dat Cindy niets van pijn liet merken kon zij de laatste keren niet makkelijk in de auto komen. Zij had haar eigen plekje in de auto en kon daar makkelijk in komen, opeens lukte het haar niet meer, ook het slapen ging niet meer, hoogst waarschijnlijk door de pijn, dat gaf ons aan dat Cindy niet meer kon. Ze had weinig nodig om in te slapen, ze was op. Cindy je was een voorbeeldige hond je bent 10 jaar geworden, dat is in mensenjaren 66, Cindy van mij had je 100 mogen worden.



Cindy

1 reacties

De Duinen

2012/09/18 14:57:21

17092012

Wat een tijd geleden alweer.

Er is veel gebeurd, als eerste even het minder leuke.

We zijn met een aantal hondjes minder, zo zijn Kanjer, Bikkel en Tessa allemaal verhuisd en lopen niet meer mee.

Erg leuk voor de baasjes dat zij een nieuw huis hebben, iets minder leuk voor mij en de hondjes; je gaat aan elkaar hechten.

Maar natuurlijk wens ik jullie een goede toekomst in jullie nieuwe huis.

Na een tijdje gelopen te hebben in het Vlasgat, is het gelukkig weer tijd voor de duinen.

De honden vinden het geweldig.

Tot nu toe is het weer gunstig geweest en hebben we weinig neerslag gehad, niet dat de honden daar mee zitten, maar droog is altijd lekkerder.

We hebben ook een paar heeeeeele hete dagen gehad, ik heb dan altijd water mee.

Een van die dagen kun je zien op een foto, waar de honden allemaal in de schaduw liggen van een boom.

Alsof het afgesproken was gingen de honden “en blocke” onder de boom liggen en keken mij aan als of ze zeggen wilden: “Mogen we even blijven liggen, het is zo warm!”

Het laat ook zien dat de honden elkaar goed kunnen hebben, iedere hond vindt het goed dat een andere hond in de buurt komt te liggen.

Dat is de spirit van de roedel.

Het is dan ook de beste school voor bange hondjes, zij leren zo met andere honden om te gaan en dat daar niets engs aan is, zolang je je maar aan de regels houdt.

Die regels worden op een zeer subtiele manier bijgebracht, soms zie ik het en vaak ook niet.

Een groot meester in het bijbrengen van regels is Paco, door zijn rustige houding en zijn meesterlijke manier van negeren is hij buiten mij een groot leider die ingrijpt als er iets misgaat.

Bijvoorbeeld twee honden gaan te ver in het spel, Paco loopt tussen de twee in zonder acht te geven aan de honden, maar de rust is hersteld.

Komt een onbekende hond te hooghartig de roedel in, zal Paco de roedel beschermen, vaak grijp ik van te voren in want ik ben de leider en niet Paco, maar hij is een perfecte tweede man ( hond ).

Het gebeurt vaak dat ik niemand tegen kom, maar natuurlijk zijn er dagen dat je hond na hond tegenkomt, als de hond zich aan de regels houdt, stil staan, laten ruiken en een lage houding, wordt hij door de zeer tolerante roedel als vriend onthaald.

Dan wat anders, ik heb de bus opgepimpt hij is in alle hokken met vloerbedekking bekleed, ze hebben dan een betere grip in de bochten, maar ook een zacht bedje.

Je ziet steeds vaker dat, vooral de kleintjes maar ook enkele grote honden, na het lopen echt voor dood in de handdoeken liggen te slapen.

Het rare is, dat als ik weer bij hun huis in de buurt kom, ze wakker worden en opgewonden raken, net zo blij als ze mee mogen, zo blij zijn ze ook weer als ze thuis komen.

Degene die thuis zijn als de hondjes opgehaald worden, hebben misschien gemerkt dat ze wat eerder opgehaald worden en wat later thuis zijn.

Dit komt doordat overal de wegen opengebroken zijn.

Ik moet echt veel omrijden en dat kost veel tijd, vandaar.

Vooral in Schagen verlies ik veel tijd, maar ook in Sint maarten is het een ellende.

Toch wil ik niet dat de hondjes daardoor minder lopen, het moet van mij in de buurt van twee uur blijven.

Maar goed, overal komt een einde aan.

Dan een paar leuke dingen, voor de honden althans, voor de slachtoffers misschien iets minder, voor mij ….lachen.

Een man zit op een van de bankjes een broodje te eten, de honden hadden niets door.

Toen de man al die honden zag, begon hij te schreeuwen en te tieren.

In plaats dat hij even zijn broodje weg doet en heel stil blijft zitten waren de honden getriggerd op deze tierende man.

O leuk, sensatie ….ennnnnn lekker brood met leverpastei.

Er waren een paar honden Jara, Rider, Paco die wel wat lusten, maar de man verdedigde zijn brood echt met ware doodsverachting.

De honden kregen dus ook niets te pakken……of toch.

Één hondje bekeek de situatie en ging achterom het bankje, door de spijlen heen pikte zij een heerlijke boterham met leverpastei.

Niemand had het door …….maar Mila had haar hapje zonder dat iemand het merkte.

Een ware trofee voor een slimme hond.

Ik zag het gebeuren, en zonder het te laten merken aan het slachtoffer moest ik erg lachen.

Dan gooi ik wel eens een snoepje zodat de honden het kunnen vangen maar dat gaat natuurlijk weleens fout.

Als ik dat doe lopen de honden echt op een kluitje.

Zo gooide ik een snoepje naar Paco die bijna nooit mist, maar nu belandde het snoepje op zijn neus, ketste af en als uit het niets kwam Rider en ving het snoepje. Als je het zo opschrijft is het minder leuk als dat je het ziet, maar leuk is het altijd.

Als het geregend heeft moeten de honden uit elke plas drinken, dat is standaard, maar één hond maakt het zich wel heel gemakkelijk.

Die hond gaat er in liggen en dan pas drinken, geen “hond” kan er meer bij, je denkt nu, dat zal wel een Golden wezen en, ja hoor, Jara is die gekke hond die lijkt op “Pietertje van den Hoogenband”.

Zo liepen we in het Vlasgat en een van de honden was Spoon, een American Staffort, een heeeeel stoere hond die bang is voor de regen.

Zo wou hij niet zomaar in de auto, hij had altijd even hulp nodig, behalve toen het regende wist hij niet hoe gauw hij in de auto moest komen.

Nou, we liepen langs de waterkant en Spoon moest niets hebben van die Labradors en Goldens die maar aan het zwemmen waren, nee dacht Spoon, ik ga hier even in dit zijstraatje kijken.

Spoon loopt het zijstraatje in tot ongeveer de volgende hoek en wat was dat, een Mechelse herder, rennen, terug naar John, maar wat was Spoon even vergeten, dat er nog steeds een sloot is aan die andere kant, je raadt het al, door zijn zenuwen rende hij pardoes de sloot in.

De ontgoocheling van Spoon toen hij in het water rende, was zo mooi om te zien, onbetaalbaar.

Zo zijn er ook van die gewoontes die sommige honden hebben.

Kleine Luna die bij elke hoek van een ander pad, helemaal plat gaat liggen wachten.

Chico, die het heerlijk vindt om met zijn buik in het zand te gaan liggen en er een spel van maakt.

Hij gaat liggen, dan rent hij weer een stukje en gaat dan weer snel liggen en dat drie vier keer achter elkaar.

Mila, die honden uitnodigt om met haar mee te rennen en dan het liefst rondjes om de roedel heen.

Jutter en Max die helemaal gek van elkaar zijn, elkaar steeds opzoeken en stooien.

Boris, die mee kan doen met “Sterren springen op zaterdag”, hij maakt de gekste capriolen zo het water in.

Rider, die zo op mij gefocust is, rent weg en komt dan weer bij mij lopen, strak aankijkend zo van zie je mij, goed he, moet ik het nog eens doen, daar ga ik hoor.

Lana die net als Mila heel hard rondjes rond de roedel rent.

Cindy, ons oude dame loopt nog steeds parmantig mee, je merk haar niet op, ze komt af en toe even laten merken dat ze er nog is, en bij de picknick is ze er ook altijd. Cindy is zo makkelijk en stil, je zou haar zo kunnen vergeten, dus daarom tel ik zo vaak of ik ze allemaal wel heb.

Nog steeds vind ik het de leukste baan die je kan hebben, met 10 a 11 honden in het bos lopen en niets horen, complete stilte.

Dat is mijn roedel, natuurlijk mogen ze af en toe blaffen en bij het spelen grommen, het zijn honden.

Maar dat is af en toe.

Dan zijn er weer een paar nieuwe hondjes ingeschreven:

Boy: een klein hondje die mee loopt om te wennen aan grote honden.

Grace: een bordercollie.

Sep: een flatcoat retriever.

Jip: een bruine labrador.

Hondjes, jullie zijn van harte welkom in de roedel.

Dit was het weer tot de volgende keer maar weer.

John

0 reacties

Vissige boel

2012/04/22 21:07:55

16042012

Na een korte rit, er waren een paar hondjes niet mee ivm vakantie, kwamen we aan bij het strand. Wat meteen opviel was, in tegenstelling tot vorige week, een heel groot strand.

Het leek even of de honden er gelijk van wilden profiteren, voordat het weer klein werd. Er waren ook van die kleine pierenbadjes, de honden vonden dat prachtig. Deze pierenbadjes zijn wat dieper, maar ook weer niet te diep, en dat is veilig, dus kan je er lekker in liggen. Vaak zijn ze ook wat warmer dan de zee, en kou is niet erg, maar warmer is beter.

Heel veel mensen beginnen ons te herkennen, en die mensen kiezen altijd bewust of onbewust hun lievelingshond uit de roedel. Zo vinden ze Paco wel een mooie en lieve hond, maar de grootte en de herder stoot een beetje af. De kleine hondjes zijn wel erg populair, maar door de beweeglijkheid ook niet echt aaibaar. De meest geaaide hond is die slungelige, bruine labrador, die onhandige oudere puber, die je het liefst omver loopt, maar ja, hij heeft ook zo’n kop van, ik kan er niets aandoen, zo is mijn ras. Ja, Jutter is de nieuwsgierige hond die veel geaaid wordt. Het liefst zit hij achter de bank met de kleintjes, achterin is hij eenzaam en moet hij loeien en piepen, bij de kleintjes is hij stil en legt hij zijn kop het liefst in mijn nek. Ja, Jutter, je bent echt lief en je wilt zo graag. De wandeling was zonder opvallende gebeurtenissen, maar op het parkeerterrein was het wel anders. Er waren veel mensen op het plein, en die vonden die honden die met hun kop in een bak met water zaten, wel heel leuk. Ik schat dat er op een bepaald moment een man of 10 om ons heen stond. Vragen zoals, gaat het altijd goed, vechten ze nooit, hoeveel heb je er, en luisteren ze allemaal naar je…..enz.

Ze blijven net zolang totdat ik de honden in de auto laat, zoals Boris die gewoon gaat zitten als ik hem optil als hij naar zijn bovenste plank moet verhuizen. De kleintjes, Chico, Mila, die ook de pose aannemen, en Luna en Cindy die gewoon zelf hun benches opzoeken.

Wij, de honden en ik kregen zelfs een klein applausje.

Een beetje vereerd was ik wel, al laat je dat natuurlijk niet merken.

17042012

Vandaag was er veel wind, maar niet koud, en nog steeds …een groot strand.

Op een moment zag ik een vrouw die, zo leek het in ieder geval, weg liep met twee Border Collies om de roedel te ontwijken.

Hoe fout kan ik zijn, heel langzaam, ”de enige goede manier” kwam ze naar de roedel toe.

De twee Border Collies, broertjes van elkaar en nog maar 6 maanden, zochten eerst wat bescherming tussen de benen van hun baasje.

Deze vrouw deed niets en liet de jonge honden het zelf uitzoeken, ook weer zo’n goede actie.

Daardoor speelden ze na, ik denk twee minuten, al met de roedel.

Erg geïnteresseerd in Rider, die toch een beetje hetzelfde ras is, renden ze heerlijk mee.

Een heel leuk gesprek met een, volgens mij wereldwijze vrouw, moest toch te vroeg eindigen. De Collies mogen maar 5 minuten per aantal maanden in leeftijd lopen, dus 6 maanden is 30 minuten. Ja, dan is twee uur toch te veel. Wel weer een leuke ervaring met een vrouw die weet hoe je met honden moet omgaan. Ik realiseer mij nu dat ik er geen foto van gemaakt heb, maar een troost, ze zou nog een keer mee lopen.

18042012

Het weer is vandaag hetzelfde als gisteren, lekker zonnetje en een beetje wind en storm bij de honden.

Een paar weken geleden sprak ik heel even met een visser die netten had uitgezet bij de pieren.

Door een bepaalde stroming is het daar goed vissen.

Vandaag liep ik daar en waren er mensen opnames van deze man aan het maken.

Een meisje die daar bij hoorde, maakte foto’s van mij en de roedel, ik vroeg waar dat voor was, ze legde mij uit dat het voor de Duitse zender NDR was en op 26 of 29 april werd uitgezonden.

Hoe laat en hoe het programma heette wist ze niet.

Ik liep lang en dicht bij de camera voorbij en heb zelfs de visser een hand gegeven terwijl ze aan het draaien waren.

Ik heb zoiets gezegd van “he, hoe gaat het met je” echt enorm origineel toch??????. De camera nam lage opnames, dus de honden staan er zeker op. Dus heel en ik zeg heeeeeel misschien ben ik wel op de Duitse fernsehen. Mocht het zo wezen dat de honden beroemd worden, eis ik alle royaltys op, dat begrijpen jullie wel hè.

Daarna kom ik de hondjes wel ophalen in een limousine, dat dan weer wel. Alle gekheid op een stokkie, het is natuurlijk wel leuk.

19042012

Somber weer, niet echt koud, maar wel een raar windje.

We liepen met de roedel op het strand, als op een moment alle honden naar de duinrand liepen. Er was daar iets, wat voor de honden erg lekker was. Jessica, die dit keer weer mee was, en ik liepen er naar toe, ik moest het weten. Nou mochten jullie iets geroken hebben aan jullie hond….iets vissigs, dat kan, er lag een kop van een bruinvis aan de duinrand (speeltje van de week?) .

Ik vond het een heel vies gezicht en waarschuwde Jessica dat ze beter niet kon kijken.

De honden dachten er heel anders over, ik had dan ook de grootste moeite om ze mee te krijgen. Ja, honden vinden het heerlijk om zich met visgeur te omringen. Ik vind het zelf wat minder charmant. In de auto viel het trouwens mee.

Daar hadden we erg veel last van Paco die een verstopping had, en erg veel scheten liet, en stinken! Paco lag op de schoot van Jessica met een kop van .........ik was het niet, mij moet je niet aankijken, kennen jullie die kop van jullie honden? O ja, we waren iets eerder terug,

In plaats van twee uur, hebben de honden nu 1uur en 45 min gelopen.

Ik moest met Paco naar de Meerkoet ( Basisschool in Dirkshorn )om les te geven. Ze verwachtten mij om 13.15, nou dat redde ik net.

Met Jessica als mijn assistent hebben we een leuke les neergezet.

Paco was weer heel rustig en gaf de kinderen het vertrouwen dat hij een lieve hond is. Hij deed zijn oefeningen perfect.

Het leuke van zo’n optreden is, toen ik gisteren langs de avond vierdaagse reed zwaaiden bijna alle kinderen.

Ik hoop hiermee dat de reputatie van Paco die hij opliep 6 jaar terug,

een beetje kwijt raakt. Hij is in die 6 jaar van een drukke en niet echt te vertrouwen hond, veranderd in een geduldige, lieve hond.

Ik denk dat iedereen die hem beter kent dit zal beamen.

En de volgende keer een kwartiertje langer.

Dit was het weer tot de volgende keer maar weer.

John

3 reacties

Het strandje

2012/04/17 19:29:58

10042012 klein strandje (dinsdag)

Weer, heel ander weer, het waaide hard en er was een klein strandje.

Het schuim lag op sommige plaatsen tegen het duin.

Maar het was warm, het leek of er een warme wind blies.

De zon stond hoog aan de hemel met een klein beetje sluier bewolking.

De zon brandde in mijn nek.

Ja prachtig hondenuitlaatweer.

Het speeltje van de maand was dit keer het schuim.

Als er schuim weggeblazen werd, holden de honden er achteraan.

Dat betekende wel dat de honden nou niet bepaald schoon thuis kwamen.

Baasjes: het was dus maar ……schuim.

Ook deze keer waren de golven een uitdaging voor onze honden.

Zelfs Mila die eigenlijk niet gek is op water, ging wel heel diep toen zij een hele groep strandlopertjes zag, ze moest en zou ze weg jagen , “wat denken ze wel, dit strand is van mij, o sorry Paco, van ons

Achter de stoelen liggen heel wat handdoeken, daar liggen de meeste honden op te slapen als we terug gaan, gelijk drogen ze een beetje zodat ze niet kleddernat thuis komen.

Erg veel is er niet gebeurd, alhoewel er op het laatst een ouder stel even polshoogte kwam nemen, en uiteindelijk alle honden even moesten knuffelen.

Verhalen over de hond van haar zoon, deze onopgevoede hond beet meneer en duwde mevrouw omver en wat waren deze hondjes toch lief.

Meneer, goed bij de pinken met zijn 79 jaar en mevr. met haar 83 jaar iets minder.

Ik kwam niet van haar af, het ene verhaal nog mooier dan het andere en wat waren deze hondjes toch lief.

“Mijn man durfde niet eens meer naar buiten” en wat waren deze hondjes toch lief.

“Er lagen grote stenen om de tuin waar hij op moest lopen om de hond te ontwijken” en wat waren deze hondjes toch lief.

Nou goed, je begrijpt het.

Ze hadden parkeergeld nodig en ik heb ze een euro gegeven, met de centen die ze nog hadden konden ze toch nog 1,5 uur op het strand lopen.

Toch weer een goede daad gedaan zeg ik maar, en het koste maar één Euro.

11042012 (woensdag)

Het is lastig dat men aan de weg werkt.

Juist op die punten waar ik langs moet.

Het verlengt het rijden met bijna een half uur.

Maar goed, alles gaat voorbij denk ik maar.

Het was vandaag heel warm op het strand, een lekker windje en veel zon.

Er waren veel mensen op het strand en we werden weer veel gefotografeerd,

Ik moet er maar eens geld voor vragen….!

Er werden veel honden door de roedel bezocht, goedgekeurd door Paco, en opgenomen in de roedel, en weer los gelaten omdat het baasje dat wil.

We hebben ballen gegooid en er is tegen het duin op gelopen.

De slapende honden in de auto zeiden genoeg.

Een leuk ding gebeurde op de heenweg.

Ik tel de honden in de auto en ik mis een hond “ hoe kan dat nou”?

Stilstaand voor een rood licht, keek ik nog eens goed, ja ik mis er een maar welke ook alweer……..Jatje! waar is Jatje?? achter de stoelen was hij niet.

Ik roep zijn naam Jatje, Jatje waar ben je, ik voelde me stom omdat hij nergens anders kon wezen.

Nou moeten jullie weten, dat ik twee zwarte doeken tussen de stoelen heb hangen, en wie komt als de madonna onder een van die doeken vandaan? Jatje!

De zwarte doek hangt over zijn kop alsof hij de heilige Madonna zelf was en dan die kop van Jatje, dat gekke koppie, dat zo vertederend is.

Jatje is zwart en het doek ook, dus ik zag hem eerst niet.

Jatje keek mij aan, want zij zag mij wel.

Maar toen ik haar zag, ik kon gewoon niet stoppen met lachen.

Zo’n stom koppie dat mij aan keek met een vragende blik van, hier ben ik.

Ik zei “o ben je daar, en gelijk kwispelen met een staart die er niet zit, en de hele zwarte doek gaat heen en weer.

Ja ik weet het, je moet het zien…..Gewoon prachtig.

12042012 (donderdag)

Vandaag hadden we wat meer honden.

Het was een heerlijke dag, veel zon en wat wind.

“Weer” om zonder jas op het strand te zijn.

Doordat we maandag tweede paasdag hadden, waren er een paar baasjes die hun hond de gemiste maandag op donderdag wilden laten inhalen. Dat kwam goed uit, omdat ik gezelschap kreeg van Jessica die graag een keer wou meelopen zij nam zelf ook 2 kleine hondjes mee, en had ik gelijk een tweede begeleider. Het was een gezellige boel, de roedel en twee begeleiders. Het was heerlijk weer, en veel honden op het strand. Een van die honden was Bliksem,.

Bliksem een ruigharige jachthond die, ik denk elke dag met zijn baasje naast de fiets op het strand loopt, even te wild in de roedel kwam, hij werd dan ook op een hondse manier, terecht gewezen door Paco. Dit werd geaccepteerd door Bliksem, en hij mocht daarna ook gewoon blijven. Terwijl het baasje van Bliksem nog excuses maakte voor het gedrag van Bliksem, speelde Bliksem al met de hele roedel.

Jessica, die Zoë en James mee had, genoot, volgens mij, volop.

Zoë, een kruising Jack Russel, was eigenlijk een beetje bang voor andere honden, maar liep na ongeveer 10 minuten al lekker met de roedel mee. James, een pup, keek eerst alles even van een afstandje aan, maar na 15 a 20 minuten rende hij al met de grote honden mee.

Er liepen ook veel kinderen op het strand, en honden voelen zich aangetrokken door kinderen. Kinderen hebben ( nog ) geen angst voor honden en dat voelen de honden haarfijn aan. De energie die kinderen uitstralen komt plezierig over naar honden. Een kind zat op het zand te spelen met schelpen, en dat maakte de honden nieuwsgierig “wat doet ze daar? “ dan zeg ik wel tegen de ouders, dat het kind moet gaan staan, even de nieuwsgierigheid temperen.

Natuurlijk doen onze honden niets en zijn allemaal lief, maar niet alle honden zijn zo lief als die van ons. Op de terugweg lag het hele stel, in en op de handdoeken te slapen.

Weer een geslaagde wandeling.

Dit was het weer, tot de volgende keer maar weer.

1 reacties

Het Strand

2012/04/05 18:47:52

03042012 Het strand

Heerlijk weer, klein zonnetje, geen wind en een heerlijke temperatuur.

Soms heb je van die dagen dat er iets op het strand ligt, waar de honden erg veel interesse in hebben.
Zo hebben Mila en Cindy erg veel aandacht gehad in een aangespoeld seksspeeltje.
Ze liepen er al heel lang mee, terwijl meestal het interessante er meestal na enkele minuten af is, bleef deze circuleren in de roedel.
Ik had pas later door dat dit prachtige speeltje voor de mens wat onsmakelijk was.
Vandaag was het een krabje, dit krabje moest zich erg weren tegen Mila en Jutter maar ook tegen andere honden die even een kijkje kwamen nemen.
Met de neuzen……. werd het krabje geïnspecteerd en dat liet het krabje niet toe, met zijn scharen knipte hij in alle neuzen rond hem.
Menig hond vond dat een reden om zich er niet meer mee te bemoeien.
Jutter en Mila vonden het krabje heel leuk, maar toen …. Ik zie op een gegeven moment Mila achteruit springen met een krabje aan haar neus hangen, ik denk dat ze nog nooit zulke rare sprongen heeft gemaakt.
Deze rare bewegingen bleven niet onopgemerkt en Jutter stoof op de inmiddels gevallen krab af en ook hij kreeg de krab aan zijn snorharen hangen.
Op een wat rustiger moment voor de krab, groef hij zich zelf in en konden de honden hem niet meer vinden.
Ik heb echt staan brullen van het lachen om al die rare capriolen van Jutter en Mila, maar ook van de rest van de honden.Ruiken en weer terug deinzen, maar dan toch maar weer kijken en dat door 5 a 6 honden.
Spoon heeft voor de eerste keer helemaal los gelopen, misschien nog even wennen aan de druktemakers in de roedel, maar Spoon gaat spelend en rennend door de roedel…….dat doe je goed Spoon.

04042012 Het strand.

Ik ben deze keer vroeg weggereden, dit ivm veel opengebroken wegen.
Als ik Beer moet ophalen in Koedijk moet ik erg omrijden.
Maar ik heb zoiets van we komen er wel.

Het begon en eindigde droog, dit in tegenstelling tot wat het journaal zei.

Het was een aangename temperatuur en geen wind.
Dus weer mazzel.
We liepen met 11 hondjes en honden, tenminste ik was nog niet op het strand of ik was er een kwijt.
Na controle was het Jatje die even niet aanwezig was.
Na wat roepen riep de eigenaresse van de strandtent “Hij zit hier hoor.”
Er staat op het terras van de tent een bak water en wat voer, dus je begrijpt het wel, de verleiding was te groot voor Jatje.
Alhoewel de verleiding groot was, was ook de blijheid groot toen ze me zag, ze wist de uitgang niet meer en sprong een gat in de lucht toen ze me zag.
Ik tel mijn roedel erg vaak en heb dus gauw door als er een hond aan het treuzelen is.
Echt kwijt ben ik ze nooit.
Er waren wel hoge golven, waarschijnlijk door wat wind verder op zee, de honden vonden het geweldig, bijna allemaal gingen ze het water in, vooral …natuurlijk Boris; waarom hij geen zwemvliezen en kieuwen heeft is mij een vraagteken, zeker een foutje in de schepping.
Om de honden voluit hard lopend door het water te zien gaan is een lust voor het oog.Mensen die toevallig daar lopen, blijven er voor staan.
Wij lopen zo’n beetje van Hargen naar Bergen en halverwege staan er palen over het strand ( golfbrekers) , maar er staat er een, wat dieper in het water.
Door de golven zie je hem wel en zie je hem niet. Wauw, dat is gek, de honden blaffen naar die paal alsof het een ………zeehond is.
Een zeehond doet namelijk ook zo, kop boven water, kop onder water.
Er zijn honden die er naar toe zwemmen, vooral Kanjer, hij snapt het niet helemaal, dus zwemt hij er naar toe en komt teleurgesteld terug……geen zeehond.
We hebben er afgelopen tijd veel gezien dus dit onthouden ze.
Twee robben op het strand en meerdere in de zee, leuk hoor.
Ook lopen er natuurlijk veel paarden op het strand, zolang deze ruiters rustig lopen of rijden is er niets aan de hand, geen hond kijkt er van op.
Maar …….als zij in galop gaan, ja ……..?
Gelukkig is er geen van de honden die lang om het paard blijft, even kijken, een blafje en weer terug naar de leider.

05042012 Vandaag was het zonnig, maar koud.
Er was een windje die het nog kouder maakte.
Gelukkig was het droog, tenminste uit de hemel.
De honden weten mij altijd nat te maken…….ze doen het er om.
Door alle opengebroken wegen in Schagen en Oudkarspel en diverse kranen en vrachtwagens op de weg in Warmenhuizen, deden we er lang over om op de uitlaatplek te komen.
Op zo’n moment ben ik blij dat ik de nieuwe auto heb, de honden hebben genoeg ruimte en ze zijn gewoon stil in de auto.
Er zijn er, die doorslapen op de handdoeken en andere hondjes kijken naar buiten.
In de buurt van het strand worden ze allemaal wakker en begint het piepen, loeien en blaffen.
Als ze er eenmaal uitmogen, na het parkeerkaartje getrokken te hebben, is het een kabaal van jewelste, alle energie moet er in een keer uit.
We lopen dan gauw naar het strand, waar die energie geloosd kan worden.
Donderdag is de dag met kabaal.
Zo stil als ze maandag tot woensdag zijn, zoveel als er vandaag geblaft wordt.
Niet dat het erg is, maar het valt wel op.
De honden die het drukst zijn, zijn de honden die ik de vier musketiers noem; Jara, Rider, Tessa en Lana rennen er op los, met zijn vieren naast elkaar, luid blaffend en flanken bijtend.
Flanken bijten is een onschuldigspelen van de honden, het lijkt heel erg, maar er komt nooit bloed bij, je kunt het vergelijken met het bijten van je handpalm zonder het velletje mee te nemen.
De musketiers worden afwisselend bijgestaan door Bikkel, kleine Luna en Kanjer. Kanjer die wat meer moeite heeft om de snelle boys en girls bij te houden, doet toch goed mee, hij snijdt gewoon de bochten af.
Ze rennen heel hard rondjes over het strand, zo de zee in.
Door het opspattend water zie je soms de honden niet meer en dan opeens stil, moe?Nou nee, want een paar tellen later gaan ze er weer volop tegenaan.
Soms gaat het even te wild en laat een hond zich even te veel gaan.
Meestal laat het slachtoffer een piep horen en alsof het afgesproken is,Zie je dat alle honden in kwestie stoppen totdat het “slachtoffer” hersteld is en ze weer verder kunnen.Toch kan het voorkomen, dat er door een hondentand een gaatje ontstaat, in wat ik dan slachtoffer noem.
Dit is normaal, zolang het maar niet door agressie ontstaat.
Ik doe er dan ook niets mee, wel corrigeer ik als ik denk dat het spelen uit de hand loopt, uit ervaring hoor en zie ik het verschil en grijp in met een korte en harde uh, hee of stop.
Het resultaat is dat er een paar honden naar mij toe komen, een aai halen en weer door gaan, nu op een wat rustigere wijze.
Er zijn ook wondjes die ontstaan door prikkeldraad of door gek te doen met stokken. Ondanks dat ik alles doe om dit te voorkomen kan dat allemaal gebeuren.
Het zijn net kinderen, ook die vallen wel eens een gat in hun knie.Als jullie iets merken aan de hond, zoals Beer woensdag, die waarschijnlijk met zijn neus in prikkeldraad of iets anders gezeten heeft, had een snee in zijn neus.
Mij is dat niet opgevallen toen hij nog bij mij was, Wilma heeft dit aan mij doorgegeven, ik wil dit graag weten.Het geeft mij de kennis om in te grijpen, als zoiets kan gebeuren.
Dan nog het drinken, de honden drinken veel zout water, hierdoor lopen ze helemaal leeg, tot plassen uit hun poepgaatje aan toe.
Dit is niet erg en ze worden er binnen goed schoon van.
Natuurlijk is “te” nooit goed, maar dat zie ik nou ook niet gebeuren.
Na het lopen krijgen de honden water, ik neem daar de tijd voor.
Ongeveer tien minuten voor het einde van de loop ben ik al bij de auto en krijgen ze allemaal vers water te drinken.
In die 10 minuten kunnen ze ook nog hun behoefte doen, die ontstaat door het zeewater, zodat ze het niet in de auto of bij jullie thuis doen.

Dan nog een ding, iedereen weet nu wel dat eten voor het lopen niet goed is, maagdraaiing ligt altijd op de loer, de hond moet dan in enkele minuten worden geopereerd.
Wanneer je dan halverwege de loop ben haal ik het echt niet om een zware hond binnen twee tot vier minuten bij een arts te brengen.Ik moet de hond tillen, want hij kan niet lopen.
Echt, ik wil geen dode hond bij jullie terugbrengen, dus doe het niet, hij of zij overleeft die paar uurtjes zonder voer wel.
Ik zeg dit, zonder namen te noemen, omdat er een hond moest braken in de auto en er kwam een bruine boterham met kaas uit.
Nu is kaas niet erg, maar brood wel, hier zitten zuren in die het gebit van de hond aantasten.
Maar buiten dit om, als de hond al overgeeft, op de héénweg én in de auto,lag deze boterham zwaar op zijn maag.Ik was blij dat hij de boterham kwijt was, want zo iets kan een maagdraaiing veroorzaken.

Dan dit, ik vind dat ik 22 prachtige honden in mijn roedel heb lopen.De ene beter getraind dan de andere, maar allemaal sociaal.
Ik vertrouw ze allemaal en zij vertrouwen mij.
De hondenliefde die ik krijg van alle honden is ontroerend, een natte neus in mijn nek van de kleintjes die achter mij in de auto zitten of een natte kop in mijn hand op het strand. HEERLIJK.

Dit was het weer tot de volgende keer maar weer.

1 reacties

Strand avonturen

2012/04/01 22:58:26

Strand avonturen

Wat heb ik al die tijd geluk gehad met het weer.

Eigenlijk de hele winter, maar ook het voorjaar liep ik tussen de buien door.

( behalve als Germa mee liep)…… grapje

Ook nu weer het prachtigste weer van de wereld.

Na een hele tijd in de duinen te hebben gelopen, was nu de periode van het strand aangebroken.

En wat maak je allemaal mee op het strand?

Mensen die blijven kijken naar een roedel die zo rustig is.

Veel mensen vragen hoe ik dit voor elkaar krijg, zoveel honden en toch allemaal spelen.

Ik kan alleen maar zeggen dat “ik” de baas ben.

Meerdere keren een zeehond op het strand, vaak zijn ze al in zee als wij er aankomen.

Een keer waren de honden er erg dichtbij, maar toen de zeehond onder water verdween zie je de roedel echt kijken: waar is hij nu?

We zijn heel veel gefotografeerd, waarschijnlijk ook voor een blad of krant, maar de fotograaf heb ik niet gesproken.

Ik moest gaan poseren met alle honden om mij heen, de mensen waren dan soms teleurgesteld als een van de honden geen geduld had.

Men vond het heel bijzonder dat ze op een enkeling allemaal kwamen.

Soms renden de honden de duinen in en dachten de mensen om mij heen, hij is zijn honden kwijt.

Helemaal als ik door liep en mij helemaal niet druk maakte.

Dan kwamen ze, alsof het afgesproken was, rennend naar mij toe.

Ja, vertrouwen in je roedel moet je wel hebben.

Dan die toevalligheden zoals: ik gooi een hondenbrokje naar Paco, Paco kan goed vangen maar nu kwam hij op zijn neus terecht en stuitte terug en net in die vlucht van het brokje pikte kleine Luna hem uit de lucht.

Ik zag dit gebeuren en voelde mij rijk, alleen al om dit mee te maken.

Dan gooien met de bal, Jutter en Rider rennen haaks op elkaar naar de bal, die al stuiterend over het strand rolt, op het allerlaatste moment springt Jutter over Rider heen die de bal van het zand af plukt.

Of Boris die in zijn wilde enthousiasme zo gek doet en in zijn sprongen zo pardoes het water in duikelt, nou vindt Boris het helemaal niet erg om in het water te zijn, maar het is hilarisch om dat te zien gebeuren.

We hebben onderhand weer enkele nieuwe honden in de roedel gekregen, Flower en Nita hebben meegelopen, een Herder kruising en een Karakachan.

Nita is erg bang voor mensen, ik heb dan ook wat moeite moeten doen om hem aan mij te laten wennen, nu lopen ze wat verder weg dan de rest van de honden maar ze komen altijd weer terug in de roedel.

En we hebben “Spoon” een Engelse Stafford een ongelooflijke lieve hond, die het allemaal nog een beetje eng vindt om mee te lopen.

Toch doet hij het goed en begint langzaam vrienden te maken.

Dan natuurlijk het grote nieuws, we hebben een andere auto.

We hebben een Ford Transite met veel ruimte, geen aanhanger meer nodig.

Paco mag voorin zitten op zijn eigen bank, nou ja eigen bank, soms vergezelt met Mila of Kleine Luna, ook Jatje ligt vaak tussen Paco’s poten en ligt Jatje er niet dan zal Noussie er wel liggen, ze zijn gek van hem.

Maar de auto rijdt heerlijk, makkelijk in en uit stappen.

Achter de stoelen is er ruimte voor zeker 5 hondjes, zij kijken het liefst door de ramen naar buiten, en kunnen allemaal languit slapen op de weg terug.

We praten over Noussie,Toffie, Lana, Jatje, Jacko, Senna, Mila en Chico natuurlijk niet allemaal tegelijk maar het zou wel kunnen.

Achterin zijn drie hokken, onder zijn twee hokken voor 4 honden, twee per hok.

Twee per hok is, als ik ze er in zet, (meestal op de heen weg) maar op de terugweg mogen ze zelf kiezen, ik praat dan over Kanjer en Bikkel en Luna, Max en Cindy. Cindy, die ook wel “achter bovenin” meerijdt wil ook wel bij Kanjer in het hok kruipen.

Ik zet dan de hokken gewoon open en laat de honden kiezen, dan kan het gewoon gebeuren dat Luna, Max en Bikkel bij elkaar in een hok kruipen.

Het hok is groot genoeg, dat is geen probleem, maar het is zo leuk dat de Herders elkaar opzoeken.

Achterin boven zijn voor de honden zoals Boris, Beer, kleine Luna, Tessa en Jara.

Daar hebben ze veel zicht naar buiten zowel naar voren als naar achter.

Nu zijn al die plekken of plaatsen dus geen ongeschreven wet, zo mogen Tessa, kleine Luna of zelfs Jutter ook wel eens bij de kleintjes.

Het valt mij dan op dat zij heel rustig en stil zijn, als ze bij de kleintjes mogen zitten.

Vaak dienen deze wat grotere honden als een kussen of een steunpunt voor de vaak vermoeide kleine hondjes.

De Ford is een aanwinst.

Dan nog dit, de honden vinden het heerlijk op het strand en we mogen nog tot 1 mei op het strand zijn, ik moet er wat langer voor rijden maar dat heb ik er graag voor over, maar er wordt vanaf 1 april parkeergeld gevraagd.

Het parkeergeld ligt tussen de €3 en €4 euro per keer, dat zou op een eenmalige gift komen van €2,50 per hond.

Ik hoop dat jullie het er voor over hebben om de honden op het strand te laten rennen.

Ik hoor het wel van jullie.

Let ook op de kleine prijsverhoging per 1 april, dit in verband met de hoge benzineprijs en het nieuwe vervoer.

Dan ben ik nog steeds gek op oude handdoeken.

Nou dit was het weer , tot de volgende keer maar weer.

1 reacties

Belevenissen van de roedel

2012/02/22 21:27:19

Weer op pad

Maandag

Wat een week.

Maandag, alsof we niet weg zijn geweest.

Alleen wat drukker….. de roedel was uitzinnig.

Er moest even hard geblaft worden en een rondje gerend.

Daar gingen we door de duinen.

Het was bewolkt, maar daarna zon.

Een heel gewone dag……. zo leek het.

Op het strand liep ik met de roedel en…..opeens een hond extra en wel een zeehond!
De zeehond lag op een zandbank te zonnen.

Weer eens wat anders.

De enige die interesse had was Mila, die even een kijkje ging nemen. De zeehond ging zwemmen en Mila ……… Mila kan of wil niet zwemmen, dus dan maar weer naar John.

Dinsdag

Wat was er zo vreemd die dag, met een paar jonge honden er bij, is het heeeeel vreemd dat je niet meer uit een plas kan drinken.

Er lag toch water,….maar wat is er aan de hand, wel lekker koud, het breekt en je kan stukjes eten, ijs eten dan maar, wat lekker.

Je wil toch niet meer naar huis?.....

Donderdag

“Mila was even weg”,

Mila is een Podenco, een windhondenras die zo gefocust zijn op speuren, dat ze soms even afdwalen.

Nou is Mila wel meer weg, maar zo snel als ze weg gaat is ze er ook weer.

Ik noem haar al Tita Tovenaar, loop je haar te roepen staat ze al lang en breed voor je “waarom schreeuw je zo “John” ik ben er toch al”.

Nu krijgt ze elke keer een snoepje als ze komt, en madam weet dat nu en maakt er soms een spelletje van, stukje weg lopen en dan door de honden heen een snoepje halen.

“Ja, ja, Mila, ik heb je door”

De hele week heb ik droog gelopen, het regende op de heen weg en stopte als we uitstapten en begon weer als we net in de auto zaten, de hele week geen druppel in Schoorl, misschien is er een hondje in de hondenhemel die op ons let.

Er is alweer een tijd voorbij, het heeft gesneeuwd en er was ijs, de honden vonden het geweldig.

Nu ze gewend waren aan kou, sneeuw en ijs, leerden de slimme honden trucjes.

Bevroren plassen werden door Kanjer professioneel gebroken, als een ijsbeer sprong hij op het ijs en de stukken werden gretig genuttigd door de andere honden.

Likken aan bevroren plassen is ook heel lekker maar ………...rollen in de sneeuw, je kop er in wrijven dat is het summum.

Sneeuwballen gooien met de pack leader, John gooit met sneeuw en de honden happen er naar, wat een kermis.

Dan zijn er een paar nieuwe hondjes in de roedel.

We hebben Toffy erbij gekregen, Toffy is een Shih Tzu, Toffy moest van zijn baasje even socialiseren, lekker met andere hondjes spelen, nou dat deed hij. Voor de duvel niet bang, werd hij heel snel bevriend met alle honden.

Jutter, een jonge bruine Labrador mag twee keer per week mee.

Jutter is erg speels en soms een beetje onbehouwen, speelt het liefst met Max, onze herder en als het te hard gaat is een kleine correctie van mijn kant genoeg om even de rust terug te krijgen.

Als Jutter speelt, beweegt zijn hele lichaam in de meest onmogelijke bewegingen, schut met zijn kont alsof hij alle teefjes uit de hele buurt moet versieren.

Alleen achterin vindt hij maar niets dan gaat Jutter loeien en als hij voorin zit krijg je af en toe een grote tong in je nek of in je gezicht.

Jutter is heel lief en doet geen vlieg kwaad.

Noussie, een Cavalier King Charles Spaniel is er een met zo’n koppie die je doet smelten als zij je aan kijkt.

Ze gaat net zo blij mee, als dat ze blij is om weer terug te zijn.

Noussie heeft echt plezier in de roedel, gaat het even te wild komt ze gewoon even bij mij lopen om daarna weer aan de loop te gaan.

Ze ligt het liefst tussen de poten van Paco en als Paco gaat liggen kruipt Noussie boven op Paco, kan ze uit het raam kijken!

En dan Beer, Beer is een beetje onzeker, onzeker om mee te gaan, onzeker om in de auto te gaan, maar zit ze eenmaal en mag ze uit de auto, wordt het een heel andere hond.

Als ze eenmaal loopt in de roedel komt er een hond te voorschijn die kan rennen….rennen zo hard, niet normaal, het was dan ook niet gek dat Beer bevriend werd met Mila, alleen jammer dat ze niet op de zelfde dag lopen. Gelukkig zijn er meer honden die hard willen lopen. Beer, je gaat geweldig, wat ben je een leuke hond.

Dan hebben we een hond die uit Warmenhuizen komt en nu in het asiel zit, Donna moest in het asiel, omdat haar baasje in een verpleeghuis terecht kwam, Donna is 11 jaar en zoekt een nieuwe baas. Donna is een heel lieve en sociale hond, die zich heel snel aanpaste aan de roedel, ze mag nu met de roedel mee totdat zij een nieuw baasje heeft.

Bodhi…. het is definitief, Bodhi heeft nieuwe baasjes.

Hij is in onze familie terecht gekomen en wel bij mijn dochter Naomi en haar vriend Steven, zij leren hem heel veel en hij is leergierig, naast het zit,af en blijf, kan je hem zogenaamd dood schieten en hij valt neer, de draai en tent, het tussen je benen staan, hij kan het allemaal. Maar hij is vooral heeeeeeeel lief, wacht keurig als dat nodig is en er is nu rust in Bodhi. Steven is een echte sporter en daar profiteert Bodhi van, zijn energie wordt dus helemaal gedraind.

Wat een geluk voor Bodhi dat hij op mijn pad kwam. Want zo’n hond verdient een goede baas!

Dan ook een wat minder leuk berichtje, Rocky onze Bouvier/Poedel kan niet meer mee.

Rocky begon zomaar te stoppen, hij ging opeens zitten en bleef zo zitten totdat ik hem kwam halen.

In het begin was het een of twee keer, de laatste keer moest ik hem aan de riem doen en zelfs dan ging hij gewoon zitten en moest behoorlijk gestimuleerd worden om door te gaan.

Omdat kleine Luna voor Rocky lekker rook, ging hij in het begin van de loop achter Luna aan, maar hij kon de jonge snelle Luna niet bij houden en stond dan met een wijd open bek te hijgen en kon hij niet meer. Rocky kan het tempo van de roedel niet meer aan.

Om Rocky niet te veel te belasten, hebben de baasjes en ik besloten om hem dit te besparen. Rocky ik mis je wel en vond je een prachtige en lieve hond, van mij had je nog 100 jaar mee gemogen. Maar jochie, er is er maar één die weet wat hij kan en dat ben jij zelf. Rocky, het gaat je goed en nog vele jaren.

Jan en Truus bedankt voor een klein jaar van vertrouwen dat ik jullie (Kind) mocht mee nemen, het was mij een waar genoegen.

Dan zijn we wat luxer gaan reizen. De L200 heeft plaats gemaakt voor een Ford Transit met veel meer ruimte voor de honden.

De onderste hokken voor de grote honden zijn makkelijker in te stappen.

De honden die in de bovenste hokken gaan reizen moeten even geholpen worden. De allerkleinsten mogen voor in de cabine achter de stoelen waar ze een zee van ruimte hebben.

Met de L200 deden de grote honden hun voorpoten op de klep en ik hielp dan hun kont omhoog en liepen ze zelf de auto in.

Nu is deze auto veel lager en kunnen ze er zo in lopen, maar niet Bikkel, Bikkel deed zijn voorpoten in de auto en ik moest zijn kont helpen, ik moest hier zo om lachen dat ik het bijna niet voor elkaar kreeg, die Bikkel ( macht der gewoonte ).

Dan een oproep, hebben jullie oude handdoeken en willen jullie die kwijt, wil ik ze graag hebben, de regentijd komt er weer aan.

Dan heb ik nog plaats voor honden op dinsdag, woensdag en donderdag, breng je een hondje aan bij de roedel, zit er altijd iets leuks aan vast.

Dit was een heel verhaal, ik denk wel weer leuk leesvoer.

Dit was het weer tot de volgende keer maar weer.


John

3 reacties

2011

2011/12/26 10:31:57

Beste baasjes

Hierbij wil ik iedereen bedanken voor het hebben van een groot vertrouwen in mij.

Ik loop nu alweer een jaar met jullie vierpotige hondenkinderen.

Bouke was mijn eerste hondje en Lana mijn tweede.

Lana is nu de langst meelopende dame.

Bouke loopt alweer een tijdje niet meer mee, jammer want hij is een allemans vriend die met alle honden kon opschieten.

Daarna ging het snel, de hondjes kwamen zomaar aanlopen en Hus Apport zat al gauw een paar dagen vol.

Één hondje moest daar door wijken; doordat het zo vol was, bleek Alkmaar te ver.

Chico een geweldige hond, maar woonde te ver.

Moeilijk werd het met Chuma , Chuma was altijd al wat mager,maar tijdens een verblijf bij mij thuis werd Chuma wel heel mager en zijn de baasjes naar dierenkliniek Zuiderkaag gegaan, waar een niet-werkende alvleesklier werd geconstateerd.

Met speciaal vlees en medicijnen ging het verbazend goed met Chuma en werd hij weer hond.

Maar een paar weken terug ging het mis, dinsdag heeft hij nog twee uur gestoeid met Jara en woensdag begon Chuma te kwijlen.

Na talloze keren naar de dierenarts en allerlei injecties bleek Chuma op en moest uit zijn lijden verlost worden. Toen zijn baas Luurd het mij vertelde, hield ik het niet droog en ook nu ik dit schrijf voel ik weer een brok in mijn keel. Chuma, ik mis je nog steeds.

Dan hebben we ook afscheid genomen van Dorus, Dorus liep wel eens weg geschrokken van iets of gewoon als de roedel wat onstuimiger was.

Een keer was hij terug gelopen naar de auto, of zat hij in de buurt van de auto.

Voor mij de ondankbare taak om de baasjes te bellen die dan ook gelijk kwamen.

Iedereen ongerust, dieren ambulances gebeld en maar wachten op een telefoontje.

Dorus had een plaatje om en er is daarom elke keer nog gebeld en kon Dorus opgehaald worden.

Maar de ongerustheid bij de baasjes was te groot en hebben besloten dat Dorus maar niet meer mee mag.

Hoe jammer ik het ook vind, het is beter zo, de onmacht die ik ondervind als je een van je honden weg zie lopen en niet meer terug komt, dat je machteloos bent omdat je de verantwoording heb over nog een groep andere honden, is groot en ik loop er nog dagen mee rond. Het nadeel van een Hus is, dat je van alle honden houd en dat is fijn tot het afscheid.

Maar er zijn ook hele leuke dingen gebeurd.

Zo hadden we Happy, een Bordercollie die niet zo te vertrouwen was, maar door een aantal keren mee te lopen in de roedel heeft de roedel happy om geturnt tot een leuke hond die tijden flyball of behendigheid los mocht.

Ook Boris die zijn baasjes soms tot wanhoop dreef, is nu een leuke speelse hond die zich niets meer aantrekt van Max en gewoon mee doet in de roedel.

Boris zit nu netjes te wachten op zijn snoepje en komt als je hem roept,……alleen nog het opspringen, maar ook dat ga je leren Boris.

Dan hebben we Chico, de hond die het meest heeft mee gelopen, deze kanjer heeft een groot ego en is voor de duvel niet bang, eerst vier keer per week nu drie keer staat hij zijn mannetje

Bevriend met Rocky de grootste van de Roedel, is hij in groot contrast, Chico wit en klein Rocky groot en zwart en vrienden voor het leven.

Deden mensen het maar zo goed.

Dan hebben we het geval Bodhi.

Bodhi kreeg te weinig beweging en raakte erg gefrustreerd.

Nu kan de flat Acaciaplein Bodhi waarschijnlijk niet meer terug de rust en de aanhankelijkheid die (Smocky) Bodhi nu laat zien is een hond in balance.

Bodhi leert snel en kon in drie weken tijd de commando’s, aan de voet, aan de knie, de hier, wacht, tent en rond.

Hij wacht voor we door de deur gaan en blijft nu op zijn plek als wij gaan eten.

Bodhi gaat hoogst waarschijnlijk naar een nieuw gezin en krijgt een huis dicht bij de zee, strand en duinen.

( weer zo’n moment van afscheid nemen, bah! kiezen tussen verstand en hart en wat is een hart dan hard).

Maar ik geniet nog dagelijks of het nou mooi weer is of dat het regent de hondentaal is zo mooi.

De enthousiasme bij het ophalen.

Een natte neus tegen je hand tijdens het lopen vragend om een aai, de schuldige blik bij een standje.

De hectiek bij het verlaten van de auto.

De rust na een uur en de schreeuwende stilte die ontstaat.

Tien honden en niet één blaft.

Twintig begerige ogen bij picknick.

Heerlijk.

Mensen nogmaals bedankt voor het vertrouwen.

Ingrid, Paco, Bodhi en ik wensen jullie prettige kerstdagen en een gezond 2012.

2 reacties

Chuma

2011/12/10 12:54:42

Chuma

Gisteren 09-12-2011 hebben we afscheid genomen van Chuma.
Chuma was ziek, had een slecht tot niet werkende alvleesklier en naar het blijkt nog meer onder de leden.
En ondanks dat haar baasjes er alles aan gedaan hebben om hem te behouden, was het uiteindelijk beter om hem uit zijn lijden te verlossen.
Chuma was een heel sociale hond en kon het erg goed vinden met Paco, die twee lagen regelmatig bij elkaar op de kussen of in Paco's mand,
Chuma had ook een speciale verhouding met Jara.
Chuma en Jara konden echt 2 uur lang met elkaar stoeien en als het even te ruw ging en een van de twee gaf een piep, dan werd er gelijk gestopt om even later weer door te gaan.
Je was bij ons thuis een graag geziene gast.
We moesten altijd om je lachen, zoals die foto met je kop door het kattenluik of als je weer met de katten wou spelen.
We waren ook nog veel van plan met Chuma, maar het mocht niet baten.
Ik hou van alle hondjes, maar met jou had ik een sterke band.
Chuma ik zal je missen.


John

1 reacties

Bohdi

2011/11/20 21:13:04

18112011

Bodhi, ja Smokey heet nu Bodhi, inmiddels weten we dat Bodhi uit het nest Bo heet, wat een toeval.

De naam is bedacht door mevr van Rijswijk uit Heerhugowaard en heeft de prijs ontvangen en omdat mevr Schenk uit Schagen met de naam Bodi kwam heeft ze ook een prijs gewonnen.

Vandaag is Bodhi geholpen en is zijn mannelijkheid kwijt.

Hij is nu nog wat onvast op zijn benen en wil eigenlijk alleen maar slapen.

De ingreep is gedaan bij dierenpraktijk “Zuiderkaag” te Schagen.

Ik heb gekozen voor “Zuiderkaag” omdat zij alle faciliteiten hebben om een dier goed te behandelen.

Mocht om een of andere reden een behandeling of operatie mis gaan hebben ze alle mogelijkheden om dit goed op te vangen.

Ik ben met Bodhi aan het trainen gegaan en wat een succes, hij pikt alles goed op, hij is slim en wil hard werken.

Ik ben begonnen met de oefening ‘aan de voet’.

Bodhi wordt geroepen : “Kom voor” en Bodhi moet dan gelijk naar mij toe komen en voor mij gaan zitten.

Na ongeveer 3 sec, wat voor een hond lang duurt, lok ik hem met een snoepje via mijn rechterkant, achter mij langs, naar mijn linker kant.

Daar moet hij gaan zitten en krijgt hij zijn beloning.

Bodhi is al zo ver dat hij eigenlijk geen lokkertje meer nodig heeft.

De ‘zit’ en ‘blijf’ kan hij al en hij weet ook dat hij moet wachten bij het naar buiten gaan, eerst de baas, dan de hond.

Als wij na het slapen naar beneden komen, springt hij niet meer op en gaat netjes zitten wachten op de goedemorgen aai.

Soms is het moeilijk om consequent te blijven als hij je met die lieve kleine kraaloogjes aankijkt.

Het ritueel bij het voeren zit er ook helemaal in, als ik bezig ben met zijn voerbak moet hij in de kamer wachten. Paco en Bodhi zitten dan naast elkaar en kijken mij strak aan.

Dan zet ik de bakken met voer neer en wacht een klein tijdje ( 10 tot 20 sec ) in die tijd doe ik wat kleine dingen in de keuken gevolgd door de blikken van twee honden.

Na de wachttijd, zeg ik “ga maar eten” en ze beginnen te eten.

Deze oefening is het kweken van respect voor de baas en het voer.

In de roedel doet Bodhi het erg goed en blijft heel dicht bij mij en de andere honden.

En thuis zijn de katten al helemaal gewend aan deze nieuwe vriend in huis.

Toch is Bodhi er nog niet en zal nog veel moeten leren.

Bodhi is erg intelligent en ik heb er alle vertrouwen in.

Dit was het weer, tot de volgende keer maar weer.

John

0 reacties

Smokey twee

2011/10/30 23:09:00

27-10-2011

Smokey is voor de eerste keer mee met de roedel.

Het eerste wat hij meemaakt is natuurlijk alle honden die instappen.

De eerste die vandaag instapte was Mila. Een hoop gesnuffel (waar ik dan ook de tijd voor neem), maar geen teken van welke agressie dan ook, de tweede hond die ik ophaalde ging achterin, dus daar had Smokey niets aan.

Maar toen ik kwam terug naar de auto hoorde ik een gestommel van jewelste. Smokey en Mila waren even aan het spelen.

De derde hond was Chico.

Smokey en Chico kennen elkaar op een minder plezierige manier, maar nu was het even een soort van aankijken met de woorden “ik ken je”. Chico kroop achterin met Mila en toen was het perfect.

Ook met de rest van de honden ging het goed.

Bijna bij de uitlaatplek moest onze jonge held even spugen, de auto onder de kots; “kan gebeuren”.

Op de uitlaatplek moest hij even aan de riem en met de rest van de honden kennis maken.

Als een magneet bleef Smokey bij mij en het duurde ongeveer een uur voordat hij zich een beetje mengde met de rest van de honden.

Al gauw werd hij goede vrienden met Rider, ook een bordercollie-achtige hond (Australian sheperd) en durfde hij wel 5 meter bij mij vandaan.

Na ongeveer 1,5 uur was hij volop aan het spelen, wat een kanjer die Smokey.

28102011

Rond een uur of 14.00 mocht hij mee naar het asiel, want ik moest er wat schilderen. Nou nee, niet ik, wij. Smokey is bijna helemaal wit (overdreven natuurlijk, maar hij had wel lekker meegeholpen)

Op een gegeven moment kwam er iemand binnen met 4 puppen en Smokey mocht er bij.

Smokey vond het heel interessant en was heel voorzichtig met deze hele kleine hondjes.

Dus…..Smokey kan met kleine puppen omgaan!

Je bent helemaal niet mis Smokey!

Nu lig je als een vloerkleedje te slapen naast Paco.

Vannacht heeft hij los meegelopen met een lampje op zijn halsband.

Hij liep niet verder dan 5 meter van mij vandaan.

Hij heeft ook niet meer in zijn wat krappe bench geslapen, maar gewoon los in de kamer.

Hij heeft misschien 10 sec gepiept en toen was hij stil. Hij heeft lekker geslapen en zich geweldig gedragen.

Toen ik in de kamer kwam was hij netjes afwachtend totdat ik hem riep voor een aai.

Vanmorgen moest ik even de auto weg brengen en moest Smokey even samen met Paco wachten op mijn terugkeer.

Er was niets kapot, hij had lekker op zijn kussen geslapen.

Er was dus niet veel nodig om van Smokey weer een hond te maken.

Vanmiddag is zijn bench definitief weggehaald, hij hoeft er niet meer in.

Rond twee uur moest ik even naar het asiel en kreeg ik een pup mee, deze pup blijft alleen voor het weekend.

Smokey heeft lekker gespeeld met de pup, ondanks zijn onstuimige karakter heeft hij heel voorzichtig gespeeld.

Smokey is voor een 7 maanden oude pup een heerlijke rustige hond.

Hij wil heel graag leren en dat doet hij dan ook. De commando’s vliegen er door.

Ik hoop dat er gauw een goed gezin zich meldt, want wij gaan erg van hem houden.

Dit was het weer, tot de volgende keer.

John

0 reacties

Smokey

2011/10/26 22:06:07

Vandaag 26-10-2011 is er wat goeds en wat vervelends gebeurd.
Het vervelende is dat vandaag Smokey afscheid heeft genomen van zijn baasjes, deze welwillende mensen waren gewoon niet in staat om voor Smokey ( een Bordercollie) te zorgen.
Een Bordercollie is gefokt om schapen te begeleiden en dat brengt met zich mee dat hij veel moet lopen, nee, rennen.
Een Bordercollie heeft een energie gelijk aan 10 electriciteitscentrales.
Smokey moet dan ook echt meerdere uren uitgelaten worden.
Het goede is dat hij vandaag eerst zijn energie naast de fiets heeft opgemaakt, daarna heeft hij samen met Paco een rondje gemaakt van ongeveer een uur, lekker vrij op de dijk.
De eerste reactie van Smokey toen hij los ging was dat hij niet wist wat hij met zijn vrijheid moest.
Smokey bleef dicht bij mij en het duurde even voor hij aan de loop ging.
Daarna heeft hij weer zo'n 20 min. naast de fiets gelopen om het laatste beetje energie te lozen.
Hij heeft al wat commando's geleerd : "auto" betekent gevaar en dan moet hij gelijk naast mij komen, hij krijgt dan altijd een snoepje.
De "hier" was ook gauw geleerd, hij komt direct naar mij toe, toch mag hij alleen los als hij niet echt weg kan, ook ik moet eerst vertrouwen krijgen in Smokey.
Trekken aan de lijn wordt nu al minder, hij kijkt mij steeds aan en als hij te enthousiast wordt krijgt hij een correctie en loopt hij weer netjes naast.
Zitten langs de stoeprand bij het oversteken en wachten voor de deur totdat de roedelleider binnen is; ja, hij moet aan de bak onze Smook.
Hij heeft ook goed op onze katten gereageerd, die stonden opeens neus aan neus, dus dat is al geen probleem. Smokey kan met katten.
Op dit moment dat ik dit typ ligt hij uitgeteld naast mij, ik hoop dat hij vannacht zo uitgeteld blijft.
Smokey is nog wel erg bang om alleen gelaten te worden, daar zal ik dus rustig aan moeten werken.
Smokey is heel intelligent, dus heb ik er vertrouwen in dat hij het snel zal leren.
Ik wil ook graag een oproep doen, hoe lief smokey ook is, wij kunnen hem niet houden. Wij zoeken dan ook mensen, graag jonge mensen, die veel met smokey willen en gaan doen, hem een gedisciplineerde en liefdevolle roedel geven, zodat hij precies weet waar hij zich aan moet houden.
Ik vraag dan ook iedereen die dit leest om actief een goed gezin te zoeken voor Smokey.
Mail of bel mij als je iets weet, Smokey wordt dan afgeleverd met alle basiscommando's en socialisatie.

Dan nog dit: aan één kant is het jammer dat de exbaasjes van Smokey niet goed nagedacht hebben over het hebben van een hond,
maar ook degene die hem heeft verkocht is niet zonder blaam, hij had moeten zien dat dit niet de juiste mensen voor een Bordercollie waren.
Ik vraag dan ook aan de mensen die deze baasje kennen, om niet te hard te oordelen, het is heel zwaar om je hond, die zo'n belangrijk deel van je gezin is, af te staan.
Ze hebben in de wanhoop en alleen denkend aan de hond, Smokey afgestaan in de volle overtuiging dat hij beter af is bij een ander, en hoe goed kan je het treffen om bij een hondentrainer en uitlaatservice terecht te komen.
Nu hebben de exbaasjes van Smokey de steun hard nodig van de mensen om hun heen, als je dan ook de exbaasjes van Smokey kent, zeg dan ook dat ze goed gehandeld hebben en dat Smokey zo beter af is.

Dan nog een laatste, ik denk, leuke vraag naar jullie: Willen jullie met mij meedenken over een andere naam voor Smokey. Een energieke, lieve Bordercollie van 7 maanden heeft een leuke naam nodig voor een nieuwe start. Hij is zwart met een witte bef en één wit voorpootje.
We knopen er gelijk een prijs aan vast! Voor de leukste naam is er een gratis wandeling te verdienen.
Er staat een foto van Smokey op de site.

Veel plezier alvast met het bedenken van een naam!

Nou dit was het weer,tot de volgende keer maar weer.
John

2 reacties

De Duinen

2011/09/24 22:18:37

De duinen zijn weer open, het strand nog niet, maar de Schoorlse duinen.........wauw.
Maandag de honden snapten het niet, waar gaan we naar toe?
Paco, Mila, Tessa zaten te kijken en herkenden niet waar we naar toe gingen.
Maar op de plaats aangekomen was er meer tumult dan normaal, iets was bekend; de geur van zee en dennenappels en het zand en de bergen.
Eindelijk, ze mogen eruit en een spurt de duinen in, ze gingen allemaal compleet uit hun dak, Chico, Canjer en Bikkel, Lana, Luna en Boris. De eerste minuten was het alleen maar rondjes lopen in het zand.
Het duurde even voor ze weer kalmeerden, maar toen kwam er een kinderklasje aan die heel enthousiast naar de honden gingen.
Ik kon het nog net voorkomen dat ze te wild naar de honden gingen en gaf eerst een masterklas hond benaderen.
De kinderen hadden het door en alle 30 kinderen vroegen of ze een hond mochten aaien.........? beetje hectiek.
Maar de honden vonden het prachtig, wat een aandacht !
Na een tijdje zijn we verder gaan lopen, echt het bos in. Omdat het zicht op de roedelleider soms bijna 0 is blijven de honden dichter bij elkaar, zelfs Mila onze Podenco bijft heel dicht in de buurt, want ja, je mag de leider niet missen, toch?
Het was redelijk druk in de duinen, er liepen veel baasjes met hondent baasjes, elk hondje werd benaderd en sommige hondjes wilden niet meer met hun baasjes mee.
Op een moment kwamen er twee politieauto's aan en stapten een aantal agenten uit, ook deze agenten werden belaagd door de honden.
Dat oom agent niet altijd rottig doet is nu wel bekend, alle hondjes werden aangehaald, even een leuk moment tijdens werk voor de politie.
Naast de bekende picknick is er altijd als we naar zee of de duinen gaan vers water aan het eind van de wandeling.
Ik had maar twee bakken mee, maar daar kunnen makkelijk vier honden per bak uit drinken .... geen probleem, vijf liter water bijna op.
We zijn drie dagen in de duinen geweest en een keer in het vlasgat.

Dan verwelkomen we weer een nieuw hondje, Luna. Luna was al na 10 minuten vertrouwd en loopt mee alsof ze nooit anders gedaan heeft.
Ook het commando picknick was al gauw bekend.
Luna speelt lekker mee, rent en vliegt alsof haar leven er vanaf hangt, Luna van harte welkom..........en ja twee Luna's.
Nu nog een week wachten en we kunnen weer om het meer in de Geestmerambacht.

Nou dit was het weer, tot de volgende keer maar weer.

John

0 reacties

Nieuw begin

2011/09/05 23:27:06

We zijn al weer een week onderweg en de titel heeft alleen betekking op mij. Voor de honden was het alsof ik nooit ben weggeweest. Dinsdag liepen we voor het eerst en was eigenlijk niet veel bijzonders. Het meest bijzondere was het mooie weer. De honden waren tevreden, oftewel moe en voldaan. Woensdag was een soortgelijke dag, het weer was weer mooi en tijdens de hele wandeling waren de honden lekker aan het spelen met elkaar. Maar.......donderdag was heel wat anders! Het begon al met de komst van een nieuwe hond in de roedel. Rider, een Australian Shephard liep voor proef mee.
Rider moest eerst aan de 10 meterlijn, hij heeft er goed en wel 10 minuten aan vast gelopen en vervolgens liet ik de lijn los achter hem aan slepen.
15 minuten heeft hij toen los gelopen met de 10 meterlijn achter hem aan, daarna mocht hij al helemaal los en wat deed hij het goed.
Nog een beetje twijfelend maar erg nieuwsgierig en zeer gewillig om te spelen.
Nou hij kon zijn lol op, want halverwege kwam HUS Jacq eraan met 12 honden en vlak daar achteraan Noeska met ongeveer 15 honden. We liepen op een bepaald moment dus met 37 honden.
Geen hond die vocht, het was spelen alom.
Een drukte van jewelste, maar echt te gek.
Noeska, die we tegenkwamen, liep na een tijdje weer door en toen bleven er dus 22 honden over.
Na een uur zo gelopen te hebben waren alle honden bekaf en lagen door de hele auto heen in diepe rust.
Nou ja op één na .....Mila is niet meer moe te krijgen, misschien thuis, maar dat moet Jolanda, het baasje van Mila, maar eens in het gastenboek schrijven.
Maar zoveel honden op een plek is voor een roedelleider als ik echt kicken, prachtig om zoveel honden goed met elkaar om te zien gaan.
Groot of klein, zwart, bruin of wit, tekkel of herder, labrador of berner sennen hond,maltezer of poedel, alles verdroeg mekaar..... kunnen mensen wat van leren.......toch!?

Even wat anders; tijdens mijn tochten loop ik vaak te denken en ervaringen op te doen.
Zoals de duur van de wandeling is twee uur, maar er zijn momeneten waar daar van afgeweken wordt.
Ten eerste: bij onweer met donder en bliksem wordt gelijk de terugtocht naar de auto ingezet.
Dit kan aan het eind van de wandeling zijn maar natuurlijk ook aan het begin van de wandeling.
Met de honden wordt dan ook geen risico genomen en worden ze direct thuis gebracht.
Ik denk dan niet direct dat een hond door de bliksem zou kunnen geraakt worden, maar meer dat honden schrikken en er vandoor gaan.
Ten tweede: Bij bloedheet weer na ongeveer een uur zie je honden gaan hijgen en blijven bij mij in de buurt lopen; ze zijn zo moe dat ze niet eens meer in het water willen om af te koelen, dat is voor mij het sein ........... stoppen John.
Ten derde: Harde wind, dus echt hard zodat je amper kan lopen of elkaar kan verstaan is ook een moment om te stoppen.
Ten vierde: als een van de honden gewond raakt en behandeling door een dierenarts nodig is wordt de terugweg aanvaard.
Dit zijn mijn redenen om vroegtijdig de wandeling te stoppen, nou denk ik dat dit de normaalste redenen zijn om te stoppen, maar ik sta open voor evt. andere redenen, ook dat hoor ik graag via het gastenboek.
Dan merk ik nog op dat de honden niet mogen eten voor ze mee gaan lopen, de kans op een maag draaiing is dan erg groot en iedereen weet dat dat dodelijk kan zijn.
Bij een maagdraaiing moet er binnen een heel korte tijd geopereerd worden en vaak is de weg naar de auto al zo ver dat de auto niet gehaald kan worden.
Eet uw hond in de ochtend, dan kan dat voer gereed gezet worden om na het lopen door mij gegeven worden.
Veel van jullie doen dat al dus voor diegene die dit nog niet wist bij deze.

Dan wil ik jullie uitnodigen om vragen en reacties in het gastenboek te zetten, ik zal ze dan proberen te beantwoorden en dan kunnen we er allemaal wat van oppikken.

Nou dit was het weer tot de volgende keer.
John

1 reacties

Zo, eindelijk, daar is hij weer.

2011/06/04 23:47:53

We lopen alweer een aantal weken in het Vlasgat, uitloper van het Geestmerambacht.

Aan de kant van Koedijk moet je er in.

Wij mensen zouden zeggen, verveelt zo’n wandeling niet,elke dag hetzelfde, nou echt niet.

De honden genieten volop, vooral het water daar is zalig.

Het zijn schone sloten, de bodem is zand en nog geen blubber.

Zo zijn er ondiepten waar de honden heerlijk door het water kunnen rennen.

Het leuke daarvan is dat er een soort onderwaterbruggetje is, waar het ondiep is en toegang geeft naar het ondiepe, maar de rand van dit stuk is diep, je begrijpt het al, al rennend komen ze aan en knallen zo in het diepe gedeelte.

Als je dat ziet sta je echt te lachen.

Ook de klassieke fout van honden die denken over kroos te kunnen lopen en dan koppie onder gaan. Lady overkwam dit, maar, of er niets aan de hand was zwom ze naar de kant, schudde het kroos in de rondte en ging gewoon weer door.

Dan kan het gebeuren dat tijdens het rennen en zwemmen, men op elkaar duikt, zo kreeg Chuma tijdens een duik zwarte Chico op haar nek, waardoor Chuma onder water verdween; het ging om een stok die Chuma had, en die had ze ook nog toen ze boven water kwam.

Er is een dag in de week dat er veel kleine honden mee lopen; Chico, Senna, Jacko,Lady, Vlekkie, Hummer, Lola en Jatje. Het mooie van dit stel is dat ze eigenlijk altijd in mijn buurt lopen, hier en daar een klein uitstapje maar dan weer gauw in de buurt van de roedel leider.

Dan is er een pad langs bomen die nogal smal is voor een roedel honden en wat krijg je dan een hele lange rits van kleine hondjes achter elkaar, net de zeven dwergen van Sneeuwwitje en wie is Sneeuwwitje ……..?

Dan heb je Max ,Max is een echte herder hij herdert nogal, wat zich uit in constant rond rennen, het hele gezinnetje bij elkaar houden.

In zijn enthousiasme moet hij wel eens een noodsprong maken over een klein hondje heen. De kleintjes zijn daar onderhand aan gewend en kijken er niet meer van op.

Dan hebben we Rocky de oudste van het stel, al zou je dat niet zeggen, hij huppelt en speelt als een puber en is erg geliefd bij de kleine honden, vooral kleine Chico is hele gek van hem.

Rocky vindt zwemmen helemaal te gek en dat doet hij ook, lekker gek in het water, stokken pakken en stenen van de bodem halen.

Als ik hem kom halen springt hij al achter het hek op en neer trek mij naar de auto en weet precies waar hij in moet, ja hij heeft er erg veel plezier in.

De laatste paar keer toen het zo warm was kreeg ik weer iets nieuws mee, alle hondjes die bij mij in de cabine aanwezig zijn sliepen in een mum van tijd, sommige moest ik wakker maken omdat ze weer thuis waren, enkele liepen echt slaapdronken weer naar huis.

Nou, daar doe ik het voor.

Er is er een die bijna nooit slaapt en dat is kleine Mila, altijd alert en erg aanwezig, maar wat ben je lief en aanhankelijk.

Mila, wat kan jij rennen, we hebben gekeken hoe je achter de vogels aan rent, echt als een bliksemschicht.

Boris ik ben blij dat je er weer bent, je bent geholpen …..een je weet wel hond, je mocht na twee weken weer mee en wat was je blij, je ging echt uit je dak.

Rondje rennen en springen en andere honden uitnodigen om mee te doen en hoe ik ook mijn best deed, ik kon je niet uit het water houden.

Maar goed, als je maar plezier hebt.

Nog een die niet uit het water te krijgen is, is Cindy, het liefst loopt zij alles door de sloot.

Cindy is een wat solitaire hond, loop het liefst alleen wat te mijmeren en door het riet te banjeren. Toch is zij wel graag bij de roedel en hoe ver ze ook weg is, haar oren staan op picknick. Cindy ook jij bent een hele lieve hond, zoals jij altijd op het eind van de loop op afstand wacht tot dat ik je roep is typerend voor jou.

Het ophalen uit de flat is al leuk , hoe je wacht totdat ik je de lift in roep en je stampend van opwinding mij aankijkt, met ik hoop gedachten van, ik vind je leuk.

Dan krijgen we nog een nieuw vriendje mee, want na een proefloopje gaat Jatje een Franse Bulldog elke maandag mee. Omdat Lola ook een Franse Bulldog is, zijn zij dan ook “grote” vrienden. Jatje van harte welkom in de roedel.

Nou, dit was het weer, tot de volgende keer.

1 reacties

Vlasgat

2011/04/16 23:39:45

Omdat het Geestmeerambacht dicht is, lopen we in het Vlasgat het westelijke gedeelte van het Geestmeerambacht. Het is er rustig, de roedel is dan ook niemand tot last, als dat al zou kunnen.
De dijk langs een zijsloot van het kanaal is gewoon heel interessant. Het riet en de sloot zijn lekker om in te verschuilen en te zwemmen, maar ook het veld met het dijkje en een ondiepe sloot is prachtig om hard te lopen, met elkaar of heel hard in je eentje.
Er zijn een aantal honden bij gekomen,we hebben ze al genoemd, maar even een karakterbeschrijving, zo hebben we Boris en Dorus, de honden zijn buren en lopen ook op dezelfde dag, Dorus een Lhasa Apso, nergens bang voor, speelt met de andere kleintjes en is een graag geziene gast door de hele roedel. Dorus heeft geen aanpassingstijd nodig gehad. Hij liep gewoon mee. Boris een half Chow Chow / half Keeshond. Boris moet eerst even de kat uit de boom kijken, maar als die kat dan ook is geland gaat hij ervoor, hard rondjes lopen en andere honden uitnodigen om mee te rennen is zijn geliefde bezigheid. Ook met een "sierlijke" sprong het water in, is een heel aantrekkelijk spelletje. Rocky een kruising Bouvier en Labrador is een lieverd, had geen moeite om zich aan te passen en liep mee alsof hij nooit anders deed. Hij liep vanaf het begin al te dansen en luisterde naar mij alsof ik hem al had vanaf pup. Rocky, jij als grote hond, je zwarte donkere blik en het ras Bouvier zegt helemaal niets, je bent zo vriendelijk dat zelfs de kleine hondjes met je willen spelen. Je bent zeer welkom in de roedel. Dan hebben we Lady, Maltezer-Yorkshire terrier. Zij was ook na 10 minuten al helemaal thuis. Lady speelde met de andere kleintjes en zoals de foto's laten zien vermaakte ze zich kostelijk. Jacko loop al lekker mee, vaak op de achtergrond en dan weer lekker rennen met een vriendje van dat moment. Paco is zijn grote vriend en als het even spannend wordt is Paco een veilige haven, dat is hij niet alleen voor Jacko, maar ook voor Chico, die erg naar hem opkijkt en vaak als een schaduw naast hem loopt. Nog een schaduw van Paco is Chuma, die zelfs hard rennend met de flanken tegen elkaar aan, niet van zijn zijde wijkt. Trouwens prachtig om te zien.
Er lopen vaak andere honden die niet bij de roedel horen mee en rennen en spelen net zo makkelijk alsof het zo elke dag gebeurt.
Ik geef dan ook een compliment aan alle baasjes van de honden, omdat de opvoeding dit heeft mogelijk gemaakt. Ik moet ze dan wel in bedwang houden, maar het had zoveel moeilijker kunnen zijn.
Kijk naar de foto's en geniet van je hond.

0 reacties

roedelgedrag

2011/04/03 19:36:26

Deze week was een heerlijke week, het weer deed, op een dag na, goed mee.
Deze week was ook de laatste week rond het meer.
We gaan nu naar andere plekken om te lopen.

Dan hebben we 3 nieuwe hondjes in de roedel gekregen.
Het gaat om Jacko, een kruising Jack Russel, Dorus een Lhasa Apso en Boris, een Chow Chow/ Keeshond.
Alle drie van harte welkom in onze roedel.

Wij komen vaak, zoniet elke dag, de hondenuitlaatservice tegen die geleid wordt door Carla.
Het is een moment dat meer dan 20 honden elkaar tegen komen.
Dit gebeurt alsof twee kinderklasjes elkaar tegen komen, een beetje rumoerig, maar erg leuk.
Hier en daar een een beetje dominantie, maar geen gevechten, echt een eerlijke, heerlijke, leuke ontmoeting.
Carla, zelf al 20 jaar roedelleider, heeft al meerdere honden naar ons toe gesluist.
Ik ben erg blij en trots dat zo'n ervaren vrouw mij via haar uitlaatservice honden toevertrouwt.
Het geeft mij het vertrouwen dat ik op de goede weg ben.
Natuurlijk weet ik ook wel dat het goed gaat, want het enthousiasme van mijn hondjes als ik ze kom halen en de slapende honden op de terugweg zeggen mij genoeg.
Alle honden kunnen met elkaar omgaan, maar er zijn ook setjes, Chico (wit) en Coco, Chico (zwart) en Tessa, Paco en Max, Mila en Bouke. Die setjes wisselen wel, omdat niet alle honden op dezelfde dag lopen.
Dan zie je ook vaak dat er plotseling andere setjes ontstaan, Mila en Tessa, Bouke en Luna, Chico (wit) en Paco. Ook weer een bewijs dat het wel goed zit in de roedel.
Zelfs als er opeens een Sharpei meeloopt met een erg nukkig en angstig karakter, verandert deze in één rondje in een goede meeloper.
De roedel laat hem met rust en gaat alleen dan met hem spelen als zijn gedrag rustig en minder angstagressie laat zien.
Balou had dat al gauw door en liet zelfs een beetje speelsheid zien.
Natuurlijk haal je het karaktertrekje niet in een dag weg, maar het baasje zag de verandering en doet er alles voor om zoveel mogelijk mee te lopen. Als een rondje al zo'n verschil laat zien, dan moet het al gauw goed gaan.

Ik hoop dat jullie wel blijven schrijven in het gastenboek of reactie geven op de blog.

Geniet van de foto's, tot de volgende keer maar weer.

0 reacties

Honden voor de hele dag

2011/03/23 21:03:53

Honden die in de roedel lopen mogen als dat nodig is bij ons een dagje blijven.
Zo zijn Chuma, Jada, Tessa en Cindy al eens bij ons geweest en om even een impressie te geven heb ik wat foto's van deze dagen geplaatst.
De honden die langer mogen blijven moeten zich aan de regels van het huis houden, ze worden op een vriendelijke manier geleerd om netjes op hun kussen te blijven of op hun eten te wachten.
Ik hoop dat de foto's een goede indruk geven van een dagje bij ons thuis.
Een barrière die de honden moeten nemen zijn de katten, Zion en Bryce.
De katten zijn over het algemeen honden gewend, maar te nieuwsgierige honden of drie tegelijk is een beetje te veel van het goede. Geniet van de foto´s zo als wij van de honden genieten.

Dit was het weer tot de volgende keer...

2 reacties

Nieuwe Hondjes

2011/03/20 21:24:49

Er is weer veel gebeurd de laatste weken.
Zo is Hummer een Franse bulldog een dagje mee geweest en gaat in de toekomst nog een paar keer mee lopen. Ondanks zijn onstuimige karakter deed hij het heel goed in de roedel en waren er ook dit keer geen problemen. Hummer vond het prachtig, rende mee en deed precies hetzelfde wat de andere honden deden. Dan is Mila, een Podenco, in onze groep ingetreden. Hardlopen is Mila's passie en dan raakt Mila wel eens wat verder weg dan ik goed vind, maar vertel dat Mila maar. Toch maak ik mij geen grote zorgen, Mila heeft laten zien dat ze in de roedel wil en komt dan ook steeds weer terug op het honk.
Van de week was ze weer op route en ik zag haar langs bosjes lopen, toen gebeurde het, twee eksters waren waarschijnlijk hun nest aan het verdedigen en ik zag dat ze Mila aan het belagen waren.
Een pikte in zijn achterhand, waardoor hij nog harder ging lopen.
Welkom Mila we hebben je graag, vooral als je je natte neus in mijn nek legt als je voldaan achter mij in de auto zit. Soms leg je je kop op mijn been en slaapt totdat we weer thuis zijn.
Even een tip Mila, kijk uit waar je loopt.
En dan hebben we Jara, ook zij is nieuw voor de roedel maar ik ken Jara al langer.
Jara vind dat ze te zacht en te mooi is, want het eerste wat ze wil is nat en vies worden.
Boven blond, onder zwart, dat is Jara en wat heeft ze een lol, ze is speels en speelt dan ook met iedere hond en komt regelmatig bij mij langs voor een aai of snoepje.
Ook kleine Chico is soms zo moe, dat dat kleine dotje poetskatoen in slaap valt tegen onze lieverd Tessa aan.
Tessa laat dat gelaten toe en denkt waarschijnlijk: laat dat kleintje maar.
Grote Chico moest en zou netjes tussen de stoelen zitten maar kon ook zijn ogen niet open houden. Tollend zat hij daar en viel af en toe even weg en viel dan met zijn kop tegen Paco aan.
Paco laat dat gelaten toe en denkt waarschijnlijk: laat dat kleintje maar.
Dan verwissel ik wel eens Tessa met Grote Chico. Ze lijken zo op elkaar dat je soms gewoon in de war raakt. Tessa en Chico laten het gelaten toe en denken hij weet niet beter.
Tessa is trouwens gek van stokken; het liefst zo groot mogelijk.
Foto's laten zien dat ze weg loopt met een stok drie keer zo lang als zij zelf is.
Ze verdedigde de stok zelfs tegen Max, het was háár stok.
Dit was het weer, tot de volgende keer maar weer..

1 reacties

03032011

2011/03/03 17:44:55

Vandaag heerlijk gelopen met 7 honden..
Paco, Max, Chico (groot) en Chico (klein), Bouke, Tessa en Coco.
Het begon erg koud, tenminste dat vond ik.
Een schraal windje blies over het meer.
Later kwam de zon door en werd het wat lekkerder.
De honden merken daar niets van, zij gaan gewoon in het water, koud of niet.
Chico gr zat op een moment geheel met zijn kop onder water te spelen met een stuk plastic.
Tessa die echt ging zwemmen omdat er een tak in het water werd gegooid.
Onze nieuwe vriendin Tessa heeft zich helemaal in de roedel genesteld. Een heerlijke hond die met alle honden wel wil spelen.
Omdat Tessa een zeer sociale hond is, willen alle honden ook wel met haar spelen.
Vandaag waren het Coco en Chico (groot) die kennis maakten met Tessa........totaal geen probleem.
We zijn weer een aantal honden tegengekomen, Jambo de Ridgeback en Luna de Herder, maar ook onbekende honden die zich keurig gedroegen en dan ook keurig werden behandeld.
Er werd ook graag meegelopen, gewoon omdat er gerend werd en gespeeld waar een hond zo veel behoefte aan heeft.
Kleine Chico die wat opstart probleempjes had heeft lekker meegerend met alle grote honden, ook Coco komt helemaal los en blijft niet meer steun zoeken bij mij.
Coco rent, ook al is het nog voorzichtig, ook met de grote honden mee en kijkt mij soms aan met, kijk mij nou ben ik niet flink .......ja hoor Coco ik ben trots op jou.
Tessa en Chico (groot) hebben elkaar gevonden. Zij rennen om het hardst en zijn moeilijk uit elkaar te houden als zij met elkaar bezig zijn.
Chico (klein) en Coco zijn ook dikke vrienden geworden,die zijn altijd bij elkaar te vinden, het was dan ook toen Chico even te water ging Coco ook voorzichtige stapjes deed in het water.
En ja, Paco en Max ,gezworen vrienden, altijd naast elkaar, als ik een van de twee roep komen ze alle twee.
Alle honden vinden de kleine paadjes door stukjes bos het leukst, ze lopen hard vooruit en als ze mij niet meer zien komen ze hard terug om te kijken of ik er wel aankom.
Zo zijn ze erg druk en een moment later staan ze allemaal aan de waterkant of in een plas te drinken.
Maar goed, jullie merken het wel aan de honden of ze genoten hebben of niet.
Volgens mij zijn ze bekaf als ze thuis zijn.

Dit was het weer, tot de volgende keer.

0 reacties

samenvatting

2011/02/27 22:58:15

Allereerst sorry dat het zo lang duurde met een nieuwe blog.
Het probleem was dat het wachtwoord was veranderd, ik kon dus niet meer in de sitebuilder komen.
Na een paar keer heen en weer bellen kreeg ik dan toch mijn ww weer terug.

We zijn van de week twee keer in de duinen geweest.
Het kan nog even voordat de duinen sluiten per 1 maart.
We lopen zo dat wij vanuit de duinen naar het strand lopen en door de duinen weer terug.
Daarna met liefst vier honden tegelijk in de waterbak om even het zoute water weg te spoelen.

Dan hebben we nog het verhaal van Jop.
Jop ging wat minder makkelijk met honden om, maar wilde eigenlijk wel met de roedel mee.
In het begin wat onzeker en ongemakkelijk, maar op het eind een echte hondenvriend.
Hij liep op het eind tussen de grootste honden in. (zie foto's)

We kwamen ook nog John tegen met een herder, Dingo, zodat de roedel bestond uit één Maltezer leeuw, Chico en vijf herders, ook die moesten natuurlijk op de foto.

Dan is er nog iemand die ik een foto heb beloofd van haar honden.
Ellie die ons regelmatig vergezeld met haar drie Leonbergers en een Duitse herder Bon ami.
Ellie die niet bang is voor slecht weer of zwemmen in koud water is een wel geziene gast in de roedel.
Ellie bij deze, ook al is het de achterkant van je honden.

Dan kan ik melden dat Paco en ik op de Theresiaschool les geven.
Met 150.000 beten van honden per jaar, is het niet gek om kinderen een beetje op te voeden.
Hoe moet ik met honden omgaan zonder gebeten te worden.
Nou kan ik een leuke presentatie in elkaar zetten, maar er is er een die de show steelt en dat is paco.
Paco laat alles toe en de kinderen zijn gek van hem.
Ook de kunsten op het schoolplein doet hij moeiteloos, bravo Paco.

Dit was het weer, tot de volgende keer. (maar dan iets sneller)

1 reacties

10022011

2011/02/10 18:38:45

Nu waren we, na twee keer in de duinen, om het meer aan het lopen.
Aan de foto's kan je zien dat de honden zich vermaken.
Er zijn wat nieuwe foto's geplaatst van Cindy zoals je kan zien.
Cindy was voor het eerst mee en kijk hem nou, alsof hij al jaren mee loopt.
Cindy mag van het baasje dan ook 2x per week mee lopen.
Goed gedaan Cindy.
Deze keer kwamen we een hele grote roedel tegen, precies in een smalle doorgang , de honden mengen zich door elkaar en het is altijd een mooi gezicht als ze er weer uitkomen.
Geen geblaf of vechten, ideale honden in deze roedel.
Coco heeft zich opperbest vermaakt zoals je kan zien, het bleek dat ook Coco heel hard kan rennen.
Hij was duidelijk meer op zijn gemak en begon lekker met de andere honden mee te rennen.
Dat hij onder de takjes kwam te zitten, maakte hem niets uit.
Op een gegeven moment aan het eind van onze wandeling begon het koud te waaien en de eerste druppels kondigden zich aan, ik heb toen maar besloten om naar de auto te gaan.
Dus geachte klanten ik heb ongeveer 7 minuten van jullie tijd gestolen, maar ze waren niet nat ...nou ja van de regen dan.

Dit was het weer; tot de volgende keer maar weer......

0 reacties

02022011

2011/02/04 15:10:00

Vandaag even weer wat anders, de duinen in Schoorl.
Het weer was mistig, maar de temperatuur goed.
Het groepje bestond uit John en Germa, Paco, Max, Chuma, Chico, Jada en Toby.
Het was een bont geheel.
De honden vonden het heerlijk, bosje in en bosje uit.
Toby, een gasthondje die eigenlijk een beetje bang is voor grote honden, vermaakte zich opperbest en liep parmantig mee.
Halverwege kwamen we nog een ruiter te paard tegen, wat de interesse opwekte bij Jada en Chuma.
Nieuwsgierig, maar op gepaste afstand werd deze zeer grote "hond" gadegeslagen.
Het is een prachtig gezicht; de honden in volle vaart over takken te zien springen tijdens hun spel.
Op het eind van de wandeling zagen we een dame die een bal weg gooide voor een Hazewind, Greyhound- achtige hond en ging hem zelf ophalen, Germa en ik klapten voor deze dame en riepen van braaf en apport.
De vrouw kon de grap wel waarderen en bleek nog twee dezelfde honden te hebben.
Deze prachtige honden renden hard naar onze honden toe en kregen meteen wat honden mee, vooral Jada was van de partij.
Na ongeveer 20 minuten gingen we er weer vandoor en hadden we wel door, dat onze honden bekaf waren omdat ze toch niet die snelheid konden bereiken van deze op snelheid gebouwde honden.

Vanaf deze plek wil ik het baasje van Chico, Annet, hartelijk danken voor de Picknick hondenkoekjes die je een paar keer hebt meegegeven.
Maar vooral voor de PR die je voor mij doet, dit resulteerde in een Golden retriever Cindy die 1 maal per week mee gaat lopen.
Bij deze dank je wel Annet en welkom Cindy.
Ook Kathy het baasje van Luna heeft regelmatig wat meegegeven, bedankt Kathy de honden smullen er van.

Dit was het weer, tot de volgende keer

John

3 reacties

De roedel in het algemeen 31012011

2011/01/31 23:33:14

Dat het allemaal leuke honden zijn, weten we nu wel.
Dus ga ik even de leuke momenten vertellen.

Zo heeft kleine Chico, Coco geholpen om niet meer zo bang te zijn voor andere en vooral grote honden.
Hij liet zich gewillig koppelen aan Coco en bracht zo Coco midden in de roedel.
Coco is al duidelijk minder bang, zegt het baasje, ga zo door Coco.
Nu alleen Chico nog snel in de auto krijgen.

Dat Jada, die clown, echt op de top van de duinen een prachtige drol draaide, echt zo van ik heb er schijt aan ik doe het hier. Jada is echt een clown in de roedel, doet met alles mee en zal zich niet tot een gevecht laten verleiden.


Zo kwamen we een bruin-witte hond tegen, die even groot en dezelfde kleuren had als Bouke.
Ik kwam in gesprek met het baasje en raad eens, zijn naam was ...Bouke.
Niet dat Bouke er mee zat, hij was alleen maar in de mood voor spelen.
Zie Bouke 2 op de foto.

Ik was te laat met een foto maken, maar op één moment, zaten aan de kant van het duin, 4 herders en een Maltezer Leeuwtje allemaal te poepen, echt een prachtig gezicht.
Een ding was niet zo lekker ...........die stank!!!!!!!

Luna heeft een leuk spelletje, ik weet niet of het is ontstaan bij mij of dat hij het al deed, maar het spatten van water of het schoppen van zand en dan proberen op te vangen, kan ze heel lang volhouden.
Ze loopt schuin voor je en maar kijken naar je voeten of er wat afkomt.
Ik doe wel mee hoor Luna.

Dan zijn er die twee hondjes uit die andere uitlaatservice, die zo graag met ons mee willen. Elke keer moeten we wachten om ze te laten ophalen. Nou hondjes, kom maar gewoon buurten hoor!

Nou maar hopen dat het wat droger weer wordt, dan zien de honden er misschien wat minder zwart uit.

Max is altijd zo bezig de roedel bij elkaar te houden, dat hij zo moe is, dat het uit de auto springen als hij weer thuis is, te veel moeite is.

Dit was het weer.
Tot de volgende keer.

John







0 reacties

13-01=2010

2011/01/13 18:41:15

Vandaag zes hondjes.
Vies weer, veel regen.
Wij verwelkomen Chico 2 en Coco die voor het eerst mee gingen.
Coco een Prins Charles Cavalier, Chico is een zwart herdertje labrador ????
Coco, niet helemaal gewend aan zoveel honden, liep na een half uur al lekker mee.
Coco, nog een paar keer en je loopt los mee.
Chico, wat een lieve hond ben je, na een half rondje liep je al los mee
Je voelt je al helemaal thuis.
Je begrijpt al helemaal de taal van de roedel en wist gelijk wat picknick betekent.
Coco en Chico welkom. Ook jullie zijn een aanwinst voor mijn roedel.
Tot de volgende uitlaat.

John

1 reacties

11-01-2011

2011/01/13 17:44:45

Vandaag een volle bak.
We hadden geluk dat het tijdens onze wandeling niet regende.
Wel was het erg nat overal.
Paco, Max, Luna en Chuma als de grote honden van de roedel, dan Lana, Chico,Bink en Happy de kleinere honden.
Je kan op de foto's zien dat we echt relaxed lopen te wandelen en dat de groep een eenheid is.
Alle honden accepteren elkaar en steunen op elkaar,
Als wij een andere roedel tegen komen is er geen menging met de andere uitlaatservice, maar blijven ze als een blok bij elkaar.
Picknicken ( zie foto ) is een prachtige happening. Kijk eens hoe eigenwijs Chico mij aankijkt en de herders precies weten wat er gaat gebeuren. Bink loopt gauw om, om toch maar dat snoepje te bemachtigen.
Deze keer weet Lana zich wel heel goed te verstoppen, hij staat steeds net niet op de foto, maar zij was er echt hoor!.
Ik hoop dat jullie genieten van de foto's.
John

0 reacties

05-01-2011

2011/01/05 14:54:46

Ten eerste, iedereen een heel gezond 2011 toegewenst.
Wat gaat de tijd hard.
Deze week zijn er twee nieuwe honden officieel in de roedel ingetreden, Jada de bruine labrador heeft al eens meegelopen, (zie foto's) maar dat had meer met een vakantie te maken, nu loopt hij elke week mee.
Dan hebben we Chuma, een Duitse Herder teef midden in haar pubertijd.
Chuma, een heerlijke spring in het veld, die graag met iedereen speelt, maar een is haar favoriet,.... die knappe kerel van in de veertig die groot staat in zijn roedel, de Sean Connery van Apport.....Paco.
Ze is gek van hem, de zoentjes (mondhoekenlikken) zijn niet van de lucht, maar of Paco er nou zo blij mee is?
Nou ja , hij accepteert het wel.
Welkom Jada en Chuma.
Deze week van dooi is ook de week van blubber. De honden zien er niet uit en ook al doe ik mijn best om ze droog te maken, echt schoon worden ze niet.
Vooral onze kleine honden Chico en Bouke lijken wel kameleons, ze veranderen in twee uur tijd van witte naar zwarte honden. Nou heerst er geen discriminatie in de roedel dus worden ze als kleine negertjes ook geaccepteerd.
Dinsdag was een heel aparte dag, toen bestond de roedel uit 4 Duitse Herders en een Chico.
Paco, Max, Luna en Chuma een prachtig gezicht om 4 van die herders zo te zien rennen, want dat deden ze,
rennen en spelen.
De uitlaatbeurt was dan ook zo om en dat voelden de honden ook, Chuma wilde eigenlijk zo weer mee, ze moest echt even tot rust komen om afgedroogd te worden.
Luna was echt moe en ging gelijk op haar kussen liggen, zij had het wel gehad.
Ook Max is niet meer van zijn kussen gekomen en heeft de hele middag geslapen.
Maar ....Paco!!!! nou hij was ook niet meer te porren, doodmoe was onze 007.
En de roedelleider kan alleen maar genieten als het zo goed gaat in zijn roedel.
Mensen maak er dit jaar weer een goed jaar van. Tot de uitlaat!

1 reacties

28-12-2010

2010/12/28 17:55:27

Vandaag was de roedel erg klein.
Chico, ons grote ego in een klein lichaampje en Max onze "lieve Herder" en natuurlijk de oppasser en vredesstichter Paco.
Heerlijk naar het strand, dat was vandaag de wandeling, de honden namen gelijk de ruimte en de zee.
Een dame met drie schippertjes liep gezellig mee, daar profiteerde Chico van, spelen met leuke kleine hondjes is toch erg leuk.
Paco en Max waren onafscheidelijk rennen over het strand en door de zee alsof het een warm bad was.
Max mocht even bij ons blijven en na een kop thee een zwieper gegeven te hebben met zijn staart, ligt hij nu uitgeteld op de grond, de thee en Max.
Een rustige wandeling met heerlijk weer.
Weer eens wat anders, tot morgen.

0 reacties

22-12-2010

2010/12/22 17:27:41

Vandaag werd ik begeleid door mijn lieve vriendin Ingrid en mijn dochter Tamara.
Tamara is voor een groot gedeelte verantwoordelijk voor de leuke foto's op deze site.
Zeven hondjes vandaag, Bink (Jack Russel), het met recht hondje van Tamara liep mee.
Bink moet zich handhaven als kleinste tussen 6 grotere en soms véél grotere honden.
Nou is Bink niet op zijn bek gevallen en verdient het respect van alle honden.
Hij loopt parmantig mee.
We liepen nu heel naar Koedijk, dat kan via de Geestmerambacht en een dijk.
Ik probeer er steeds wat variatie in te houden anders wordt het te saai voor de honden.
Al moet ik wel zeggen dat hondenvriendjes ontmoeten al opwindend genoeg is.
Ook al ben ik niet zo van de kou, sneeuw en ijs, toch viel het ons op dat de omgeving in de Geestmerambacht erg mooi is, met al die sneeuw op de takken en in het landschap.
De honden vinden het gewoon geweldig die sneeuw, zelfs mijn lopende ijspegel Chico kan er maar niet genoeg van krijgen.
Voor Chico ligt er niet genoeg, want hij kan er niet diep genoeg onder komen.
Doo dat Chico zo klein en wollig is , blijft het sneeuw aan zijn vacht hangen, dat sneeuw vind ik later als water terug in een natte handdoek in de auto, waar hij op mag liggen te ontdooien.
We kwamen kleine Max nog tegen, hij liep spelend en rennend weer even mee, gezellig...!
O, de picknick bestond uit Beefsticks, nee....geen biefstuk... maar als je zag hoe lekker ze het vinden, zou je het wel denken.
Deze bee sticks waren een kado van het baasje van Luna, Kathy bedankt, ook voor onze traktatie, hij was heerlijk.
Ik wil jullie allemaal bedanken voor de leuke reacties op deze site, blijf schrijven!


NB Paco en Kira (onze logé) liggen vanaf 13.00h op hun kussen te slapen en het is nu 17.30h lekker he?

0 reacties

21-10-2010

2010/12/21 19:09:07

Vandaag was het weer een heerlijke dag, met acht hondjes het meer rond, het was windstil en licht vriezend.
Paco, Max (groot), Luna, Lana, Kira, Max (klein), Chico en Bas waren weer een hechte groep.
Kira en Bas, een mini herdertje en een tecke,l waren nieuw vandaag maar net als altijd, passen zij zich aan en hoorden ze er direct bij.
Ik als roedelleider werd bijgestaan door twee dames de baasjes van max (klein) en Bas, dat is altijd gezellig.
Bas had wat behoefte aan vriendjes, nou dat kon. Alsof hij niet anders gewend was liep Bas als een kleine keizer mee in de roedel.
Kira die wel wat gewend is, vond zo'n grote roedel toch ook even spannend.
Chico en Max die maar geen genoeg krijgen van de sneeuw, "er helemaal in", is het leukst.
Paco, Max en Luna zoeken iets onder de sneeuw, muisjes? resultaat is wel een witte snuit of helemaal een witte kop.
Lana kan haar geluk niet op, zij blijft rennen en de andere honden uitnodigen om te spelen.
Kira kijkt het aan, vanuit de rand van de roedel geniet ze van het lopen en doet ze zelfs een poging om te spelen, wat regelmatig lukte.
Kort om, een leuke wandeling, tot de volgende keer.

1 reacties

16-12-2010

2010/12/16 16:47:31

Vandaag liep ik met Paco, Max de herder, Bouke, Chico en Max .
Het was rotweer, veel regen en de honden zagen er dan ook niet uit, onder de modder en drijfnat.
Max, Bouke en Max hadden de grootste lol en dachten waarschijnlijk hoe meer modder hoe meer vreugd.
Ze rolden over elkaar heen en gleden uit in plassen van water, ijs en modder.
Het deerde ze niet, ze vinden het prachtig.
Ik had dan ook alle handdoeken nodig om de heren schoon te krijgen.
Het leuke van deze wandeling was, en jullie is het vast al opgevallen, er zijn twee Maxen, dus als ik Max 1 riep kwam Max 2 ook, dus roep er 1 en je krijgt er 2.
Ondanks het slechte weer en de regen die zo mijn ondergoed in stroomde, geniet ik van de honden.
Daar doe ik het voor, het lezen van de honden, hoe de honden met elkaar communiceren en de totale vermoeidheid op het eind.
Hoe alle honden reageren op het commando ....picknick... als ze een snoepje krijgen en tegelijk weer aan het spelen gaan bij het commando vrij.
Baasjes en mijn hondenvriendjes: tot maandag.

0 reacties

15-12-2010

2010/12/15 19:25:41

Vandaag was het de dag van Bouke.
Ook al hebben alle honden plezier, toch was Bouke het meest gelukkig.
Bouke ging even spelen met een .........Leonberger en niet zo'n kleintje.
Beide honden rolden door het zand, de Leonberger vaak en expres op zijn rug en Bouke er bovenop. Dit hielden ze echt een halfuur vol.
De Leonberger wil graag spelen met kleine hondjes, nou hij kon zijn lol op, want bouke gaat door.
Zand en water vlogen door de lucht en de spelgrom was oorverdovend.
Het was hilarisch om te zien dat dit kan in de roedel.
Bij thuiskomst heb ik extra aandacht besteed aan het droog- cq schoonmaken van Bouk,e maar als dat niet gelukt is bied ik hier bij mijn excuus aan.
Maar ik denk dat Bouke dáár niet mee zit, die had de tijd van zijn leven.
Lieve hondenvrienden, tot morgen.
Er staan trouwens nieuwe foto's op de site.
John

0 reacties

14-12-2010

2010/12/15 18:58:38

Vandaag 14-12-2010

Vandaag werden we versterkt door Kara met haar baasje Carla, Kara paste zich meteen aan en de roedel accepteerde Kara direct, wat een roedel he.
Ook waren aanwezig Max met haar baasje Bettie en Happy met Irma die net als Bettie regelmatig meeloopt om hun hond zoveel mogelijk met andere honden laat meelopen en spelen.
Dus liepen we met 8 honden, wat in deze uitlaatbeurt het maximum is.
Het was een heerlijke dag, licht vriezen en geen wind.
We kwamen veel andere honden tegen, soms van een andere uitlaatservice of gewoon mensen die hun hond uit lieten.
Er werd op de hondse manier kennis gemaakt en alle hond werden eigenlijk meteen uitgenodig om even mee te lopen, dit met of zonder toestemming van de baas maar altijd leuk en speels.
Ook al willen de kleine honden Max,Kara,Chico en Happy wat naar elkaar trekken, en ook de drie herders met Lana een groepje vormen wordt er toch gespeeld in een groeps verband en zie je dat eigenlijk alle honden met elkaar spelen.
Ik dank Irma ,Bettie en Carla voor de mentale steun en gezelligheid.
Ik voel me als roedelleider en alfareu erg trots om met deze roedel te lopen, ondanks het soms intensief spelen is deze roedel de rust himself.
Lieve honden vrienden ik zie jullie morgen weer.

0 reacties

Jada en Chuma

2010/12/15 18:54:11

Wij krijgen er weer twee vrienden bij, namelijk Chuma en Jada.
Chuma een hele mooie en vooral lieve duitse herder, die al eerder een leuke ontmoeting had met de roedel komt vanaf januari bij ons.
Jada een lieve, maar ook een beetje ondeugende labrador gaat ons ook in januari versterken.
Jada heeft al een paar keer mee gelopen, maar gaat nu wat langer bij ons zijn.
Chico voelt zich als een vis in het water in de roedel,Chico heeft een vriend gevonden in Paco.
Chico loop de meeste tijd naast Paco en ziet hem als de co-roedelleider en zoekt bescherming bij hem als dat nodig is.
Chico heeft nu voor de tweede keer meegelopen, en ook al is het een beetje vreemd om zo maar mee te gaan, genieten doet Chico met volle teugen. Dus baasje maak je geen zorgen om Chico hij doet het honds goed.
Chico nogmaals van harte welkom.
Chuma en Jada we kunnen niet wachten tot dat jullie mee gaan lopen, ook jullie zijn graag geziene gasten in onze roedel.

Voor de baasjes, er wordt hard gewerkt om foto's en film op de site te krijgen, even geduld nog.

John

0 reacties

Chico

2010/12/15 18:50:08

Chico

Onze nieuwe vriend heet Chico.
Na ongeveer 10mtr aan de lijn mocht hij al los en volgde de roedel als of hij nooit anders deed.
Welkom Chico je ben een aanwinst voor onze roedel.

John

0 reacties

Versterking

2010/12/15 14:11:14

Vandaag 14-12-2010

Vandaag werden we versterkt door Kara met haar baasje Carla, Kara paste zich meteen aan en de roedel accepteerde Kara direct, wat een roedel he.
Ook waren aanwezig Max met haar baasje Bettie en Happy met Irma die net als Bettie regelmatig meeloopt om hun hond zoveel mogelijk met andere honden laat meelopen en spelen.
Dus liepen we met 8 honden, wat in deze uitlaatbeurt het maximum is.
Het was een heerlijke dag, licht vriezen en geen wind.
We kwamen veel andere honden tegen, soms van een andere uitlaatservice of gewoon mensen die hun hond uit lieten.
Er werd op de hondse manier kennis gemaakt en alle hond werden eigenlijk meteen uitgenodig om even mee te lopen, dit met of zonder toestemming van de baas maar altijd leuk en speels.
Ook al willen de kleine honden Max,Kara,Chico en Happy wat naar elkaar trekken, en ook de drie herders met Lana een groepje vormen wordt er toch gespeeld in een groeps verband en zie je dat eigenlijk alle honden met elkaar spelen.
Ik dank Irma ,Bettie en Carla voor de mentale steun en gezelligheid.
Ik voel me als roedelleider en alfareu erg trots om met deze roedel te lopen, ondanks het soms intensief spelen is deze roedel de rust himself.
Lieve honden vrienden ik zie jullie morgen weer.

0 reacties